ترجمه چندشعراز:خالدبایزیدی​(دلیر)به عربی

Kurdane.com

 
چه ن دشیعریکی:خالید بایه زیدی(دلیر) وه رگیراوبه عه ره بی:دلپاک بیکس-بغداد

 

1-
دایکم...!
هه تائیستاش
گولی کراسی
کچه ئه نفالکراوه که ی
به فرمیسکه کانی ئاو ئه دات؟!؟!
.........................................
«امی»
وحتی الان
امی...!
تسقی بدموعها
زهره ثوب ابنتها المونفله؟!؟!
........................................
2-
ته رازوی عه داله ت
ئه گه رهه میشه خوارنه بووایه
خوشه ویستیش هیچ کات
به رده باران نه ده کرا....
........................................
لولم تکن
کفه المیزان ملائلا
ماکانت المحبه ترجم
.....................................
3-
ئیمه له بیزماره کان
فیر بووین
چون خوراگربین
هه رچه ند له سه ریان دایین
خوراگرتربووین
.....................................
من المسامیر
تعلمنا
کیف نصمد
فکلما طرقوا علی رووسنا
صمونااکثر
.....................................
4-
به هارهات!
به لام نازانم بو:
دره خته کان ناپشکوین
به گومانم...
ئه وگوله باخه ی خوی  کوشتووه
خونچه کانیشی له گه ل خوی بردووه؟!
.................................................
لقدجاء الربیع
بیدانی لااعلم:
لم لاتزهرالاسجار؟
ان الورده التی انتحرت
قداخذت براعمها معها....
................................................
5-
نازانم!
بوره ش پیسته کان
ده کوژن
به گومانم...
تارماییان
موژده ی کازیوه ی به یانیان پییه؟؟!!
.................................................
لا ادری...
لماذایقتلون
اصحاب البشره السوداء؟!
اشک....
ان ظلالهم
یحمل
تباشربیاضالنهار!!
..................................................
6-
کاسبکاران ده مرن
به لام!
بیره وه ریه کانیان
هه تاهه تایه
له دلی شاخه کان دا
ئه مینیته وه؟؟!!
.................................................
الکسبه یموتون
ولکن ذکراهم
ستبقی فی قلوب الجبال
الی الابد....!؟
.........................................
7-
ئاه!
کوتریکی په روبال شکاو
هه موو روژیک
له قه فه سه که ی دا
خه ونی هه لفرینی ده دیت
.......................................
اه!
علی حمامه
مکسورالریش والجنان
کل یوم
حین یبسطاللیل بجناحیه علی قفصها
تحلم بالطیران
............................................
1-
مادرم...!
اکنون نیز
گل پیرهن دختر
دخترانفال شده اش را
بااشکهایش
آب می دهد
..........................................
2-
ترازوی عدالت
اگرهمیشه کج نبود
عشق هرگز!
سنگسارنمی شد
..........................................
3-
ماازمیخ ها
آموختیم:
که چگونه ؟!
پایداربمانیم
هرچندبرسرمان کوبیدند
پایدارترماندیم؟!
..........................................
4-
بهارآمد!
امانمی دانم:
چرادرختها شکوفه نمی کنند
به گمانم!
آن گل باغی که خودراکشته
شکوفه هایش رانیز
باخودبرده؟!..
........................................
5-
نمی دانم!
چراسیاهان رامی کشند
به گمانم....
سیاهی شان
ازسپیدی نشان دارد
..............................................
6-
کولبران می میرند
اما!...
خاطره هایشان
تاالا باد
دردل کوهها می ماند
..............................................
7-
آه !...
کبوتری پروبال شکسته
هرروز
درقفس اش
خواب پرواز رامی دید
.................................................

نظرات

ارسال نظر