عید قربان، عید مسلمانان و سرمایه‌داران در میان دریایی از خون حیوانات بی‌دفاع!

Kurdane.com

 در هیچ دینی و مذهبی عقلانیت وجود ندارد. اما طی سده‌های طولانی کسانی و در پیشاپیش آن‌ها دستگاه روحانیت و تاجران صنعت گوشت سعی کرده‌اند اعمال و رفتار خرافی و جاهلانه و غیراخلانی خود را توجیه کنند. از جمله قتل‌عام حیوانات، به‌ویژه در عید قربان و دیگر اعیاد عمومی!

 به علاوه، اماکن مذهبی به اصطلاح «مقدس» جهان، مراکز پول‌سازی برای گردانندگان آن‌هاست! این مراکز به هیچ‌وجه قابل کنترل نیستد. چرا که درآمدها و مخارج آن‌ها بسیار مبهم و بدون حساب و کتاب است. از این‌رو، در این مراکز پول‌شویی به راحتی صورت می‌گیرد؛ حقوق‌های نجومی نیز به گردانندگان آن‌ها تعلق می‌گیرد و به قول معروف بخور و بخورهای کلان و ریخت و پاش‌های زیادی در این اماکن وجود دارد. البته این مراکز در نزد افکار عمومی مردم، علاوه بر فساد اقتصادی، شدیدا فساد اخلاقی نیز آلوده هستند و توجیه‌شان نیز کمک به مردم «بی‌بضاعت» و «مستمندان» است!

مسلمانان، به‌ویژه حجاج سرمایه‌دار در مکه، در روز عید قربان دریایی از خون حیوانات جاری می‌کنند و در داخل آن می‌لوند و راز و نیاز می‌کنند تا «خدای»‌شان خشنود گردد! خدا درو اقع خدای سرمایه و تولید ثروت و سرمایه، هم‌چنین از طریق نذر و نیاز، امام‌زاده‌ها و اماکن به اصطلاح «مقدس» است. یک جنبه غیرانسانی‌تر این مسئله، کشتار حیوانات در ملاء‌عام و در مقابل چشمان کودکان است که ضربه روحی و روانی زیادی به آن‌ها می‌زند. حتی برخی خون حیوانی که در خون خود می‌غلتد از رویش می‌پرند و خون گرم آن را بر پیشانی خود و کودکان‌شان می‌مالند و...

به این ترتیب، عید قربان، روزی که بربریت مسلمانان و حجاج و سرمایه‌داران صنعت گوشت اوج می‌گیرد و بی‌رحمانه چاقوهای خود را تیز می‌کنند و بر گردن حیوانات بی‌گناه و بی‌دفاع می‌کشند! بنابراین بخش آگاه جامعه، موظف است این روز را محکوم کند و از شرکت در این خونریزی و بربریت و وحشی‌گری دوری جوید.

روز عید قربان، روزی که سرمایه‌داری صنعت گوشت میلیاردها دلار به جیب می‌زند و توجیه این است که گوشت قربانی به فقراد داده می‌شود. در حالی که اخبار و گزارشات نشان می‌دهد که بیش‌تر گوشت قربانیان را به کشتارگاه‌ها انتقال می‌دهند و از آن‌جا این کالای خونین خود را برای فروش به بازار عرضه می‌کنند. برای مثال، درصد چشم‌گیر و بالایی از مردم ایران، حتی سالی بیش‌تر از یکی دو بار گوشت نصیب‌شان نمی‌شود چرا که این بخش از مردم نیازهای جاعل‌تری تا خوردن گوشت دارند. به لباس، دارو و درمان بیماران، تحصیل کودکان و غیره. اگر این حجاج قاتل مستقیم حیوانات راست می‌گویند به جای کشتار حیوانات، پول نقد به این فقرا بدهند که به نیازهای عاجل‌شان اختصاص دهند. در حالی که فقر محصول جامعه نابرابر و طبقاتی و سیری‌ناپذیری سرمایه‌داران است. و گرنه در این جهان آن‌قدر ثروت و نعمت وجود دارد که همه بدون دغدغه بتوانند از آن بهره‌مند شوند. اما سیستم سرمایه‌اری و گرایشات مختلف از فاشیسم ملی و میلیتاریستی گرفته تا فاشیسم مذهبی و نئولیبرالیسم و حکومت‌های حامی سرمایه و استثمار، این وضعیت را به مردم فقیر تحمیل کرده‌اند. به‌عبارت دیگر، حق آن‌ها را مشتی سرمایه‌دار با حرص و ولع بی‌پایان به جیب می‌زنند.

 

 

 

بنا به گزارش خبرگزاری ایسنا، کل تعداد زائرانی که در حج امسال شرکت کردند، تقریبا دو میلیون و 350 هزار نفر بوده است‌، از این میزان حدود یک میلیون و 750 هزار تن از اتباع 168 کشور مختلف جهان هستند که هر کدام علاوه ‌بر هزینه‌های سفر هوایی، هزاران دلار را برای محل اقامت، تغذیه و سوغات هزینه می‌کنند.

ماهر جمال، رییس اتاق تجارت و صنعت شهر مکه گفت: هزینه‌های حجاج داخلی و خارجی حج امسال ممکن است به 20 تا 26 میلیارد ریال عربستان برابر با 33/5 تا 67/6 میلیارد دلار برسد،‌ در حالی که این هزینه‌ها در سال گذشته میلادی 14 میلیارد ریال عربستان معادل 73/3 میلیارد دلار بوده است.

او بیان داشت که درآمدهای کشورش از حج امسال افزایش یافته و این امر به افزایش 20 درصدی حجاج در مقایسه با سال قبل مرتبط است.

لوک شانتر، تاریخدان و کارشناس امور حج اطلاع داد: تا وقتی که نفت در عربستان کشف نشده بود، حج منبع اول درآمدهای عربستان بود.

تاریخ عید قربان در تقویم شمسی برابر با روز جمعه 10 شهریور ماه 1396 و در تقویم میلادی مصادف با 1 سپتامبر 2017 بود.

در روایات مختلف دین اسلام، آمده‌ است که «پیامبر بزرگ الهی حضرت ابراهیم‌(ع)»، در سن بالا دارای فرزندی شد که او را اسماعیل نام نهاد و برایش بسیار عزیز و گرامی بود. اما مدت‌ها بعد، هنگامی که اسماعیل به سنین نوجوانی رسیده بود، فرمان الهی چندین بار در خواب به ابراهیم نازل شد و بدون ذکر هیچ دلیلی به او دستور داده شد تا اسماعیل را قربانی کند.

او پس از کشمکش‌های فراوان درونی، در نهایت با «موافقت» فرزندش، به محل مورد نظر می‌روند و ابراهیم آماده سر بریدن فرزند «محبوب» خود می‌شود. اما به هنگام انجام قربانی اسماعیل «خداوند» که او را سربلند در امتحان می‌یابد، گوسفندی را برای انجام ذبح به نزد ابراهیم می‌فرستد.

 

انجام قربانی بر حاجیان حاضر در مکه واجب است؛ اما انجام قربانی در این روز برای همه مسلمانان «مستحبّ مؤكّد» است، تا آن‌جا كه برخی از «روحانیون» آن را بر كسانی كه توانایی دارند واجب دانسته‌اند و مستحب است بعد از نماز عید، كمی از گوشت آن خورده شود. مستحب است هنگام قربانی این دعا كه از «امام صادق‌(ع)» نقل شده است خوانده شود: «وَجَّهْتُ وَجْهِی لِلَّذی فَطَرَ السَّمواتِ وَ الارْضَ، حَنیفاً مُسْلِماً وَ ما أنَا مِنَ الْمُشْرِكینَ، إنَّ صَلاتی وَ نُسُكی وَ مَحْیای وَ مَماتی لِلّهِ رَبِّ الْعالَمینَ، لا شَریكَ لَهُ، وَ بِذلِكَ أُمِرْتُ وَ أَنَا مِنَ الْمُسْلِمینَ. اَللّهُمَّ مِنْكَ وَلَكَ، بِسْمِ اللّهِ وَاللّهُ اَكْبَرُ. اَللّهُمَّ تَقَبَّلْ مِنّی »در حدیثی نقل شده است كه امام صادق‌(ع) فرمود: امام سجاد(ع) و امام باقر‌(ع) گوشت قربانی را سه قسمت می‌كردند: یك قسمت آن را به همسایگان می‌دادند و یك قسمت آن را به نیازمندان و قسمت سوم را برای اهل خانه نگه می‌داشتند.»

 

همان‌طور که اشاره کردیم برگزار کردن مراسم قربانی در این عید بر همه واجب نیست و تنها بر زائران کعبه در مراسم حج واجب است، اما بسیاری از مسلمانان در سراسر جهان در این روز، گوسفند، گاو یا شتری را قربانی کرده و گوشت آن را بین همسایگان و مستمندان تقسیم می‌کنند.

حاجیان در این روز، پس از به پایان رساندن مناسک حج، حیوانی را  ذبح می‌کنند و پس از قربانی آن‌چه بر آنان در حال احرام، حرام شده‏ بود - مانند نگاه کردن در آینه، گرفتن ناخن و شانه زدن مو -، حلال می‌گردد و حج، یکی از عبادت‌های بسیار مهم در اسلام است. در نتیجه، روزی که پس از انجام وظایف‏ سنگین حج، به عنوان جایزه الهی و اتمام احرام پیش می‌آید را عید می‌دانند.

حیواناتی که  قربانی کردن آن‌ها جائز است عبارتند از:

1- بز 2- میش 3- شتر  4- گاو و گاو میش که باید همگی اهلی باشد و اگر وحشی باشند برای قربانی جائز نیست. اگر مادر حیوان اهلی باشد و پدر حیوان وحشی باشد درست است. اما اگر پدر حیوان اهلی باشد ولی مادر حیوان وحشی باشد درست نیست.

برای قربانی کردن سن گوسفند از یک سال کم‌تر نباشد، ولی اگر بره از شش ماه بیش‌تر عمر داشت و جثه‌اش به اندازه یک ساله بود جائز است، ولی اگر بز از شش ماه بیش‌تر عمر داشت و جثه‌اش به اندازه یک ساله بود جائز نیست. گاو و گاومیش  از دو سال کم‌تر نباشد و شتر از پنج سال.

در گاو و شتر اگر هفت نفر شریک شوند جائز است ولی باید نیت و مقصد همه رضای خدا باشد  و حصه هریک کم‌تر از یک هفتم نباشد و اگر نیت یکی رضای خدا نبود بلکه گوشت‌خوری یا حصه یکی از هفت نفر از یک هفتم کم‌تر بود قربانی جائز نیست.

اگر به‌جای هفت نفر در شتر و گاو پنج نفر شرکت کردند در صورتی که شرائط ذکر شده موجود باشد جائز است.

اگر حیوان برای قربانی تهیه نموده است مفقود شد و به‌عوض دیگری را خرید و بعد اولی پیدا شد باید بهترین یکی از آن دوحیوان را قربانی کند.

***

البته در قصه‌های دینی، شر و شروط  زیادی هم برای انتخاب قربانی منظور شده است. برای مثال، - هر حیوانی که کور یا کر یا یک چشم باشد یا بیش‌تر نور چشم آن و یا بیش‌تر گوش آن یا دنبه آن از بین رفته قربانی کردن آن جائز نیست؛ - هر حیوانی که لنگ باشد به‌طوری که به سه دست و پا راه برود و چهارمی را به زمین نگذارد قربانی کردن آن جائز نیست، و اگر چهارمی را به زمین می‌گذاشت ولی لنگان لنگان را می‌رفت جائز است؛ - حیوان لاغر که مغز استخوان آن آب شده باشد جائز نیست و اگر به این حد نرسیده جائز است ولی قربانی کردن فربه و چاق بهتر است؛ - اگر تمام دندان‌های حیوان ریخته قربانی کردن آن جائز نیست. و اگر بیش‌تر دندان‌ها باقی است جائز است.

- اگر حیوان خلقتا گوش ندارد قربانی کردن نیست و اگر گوش‌های کوچکی دارد جائز است؛ - اگر حیوان گاو به اندازه یک سوم از دم اش قطع شده باشد یا خلقتا دوسوم از دم گاو موجود باشد قربانی کردن آن جائز نیست. باید بیش از دو سوم دم گاو موجود باشد و...

 

دستورات محمد پیامبر مسلمانان، از جمله در موقع ذبح قربانی به شرح زیر است:

- چاقو از قبل تیز باشد. و چاقو را نباید در جلو چشم حیوان تیز کرد؛ - رو به قبله و یاد خدا و...

 

به گزارش شبکه اطلاع رسانی «راه دانا»؛ با توجه به نزدیکی به عید قربان، نیاز بازار به دام زنده افزایش یافته و این در حالی است که در چند ماه گذشته شاهد افزایش بی‌رویه قیمت گوشت گوسفندی در بازار بوده‌ایم تا جایی که قیمت هر کیلو گوشت از 33 تا 34 هزار تومان تا 43 هزار تومان و بعضا بیشتر افزایش پیدا کرد.

به‌علاوه مسئولین علت این افزایش قیمت گوشت گوسفندی در بازار را کمبود دام و صادرات بی‌رویه اعلام کرده‌اند که در ماه‌های اخیر با وجود جلوگیری از صادرات دام از مرزهای کشور و واردت گوشت گوسفندی گرم باز هم قیمت‌ها در بازار فروکش نکرد.

هم‌چنین مسئولین مربوطه علت ادامه دار شدن افزایش قیمت گوشت گوسفندی در بازار را ممانعت دامداران از فروش دام و عرضه آن به بازار می‌دانند و مشغول دپو دام برای پیشواز از عید قربان هستند.

در این رابطه علی ملکی رییس اتحادیه گوشت گوسفندی در خصوص قیمت دام زنده با توجه به نزدیکی به عید قربان گفت: پیش‌بینی می‌شود قیمت هر کیلو دام زنده برای عید قربان بین 17 هزار تا 18 هزار تومان باشد که احتمالا تا جمعه روز عید افزایش نیابد.

او در توضیح علت افزایش قیمت دام زنده نسبت به سال گذشته توضیح داد: در سال گذشته قیمت هر کیلو دام زنده بین 12 تا 12 هزار و 500 تومان بوده که در سال جاری با توجه به کمبود دام در بازار با افزایش 5 هزار و 500 تومانی به کیلویی 18 هزار تومان رسیده است.

رییس اتحادیه گوشت گوسفندی یادآور شد: قیمت مصوب فروش دام زنده در مراکز معتبر بین 17 تا 18 هزار تومان خواهد بود و پیش‌بینی می‌شود قیمت آن دیگر افزایشی نداشته باشد.

ملکی تصریح کرد: قیمت هر کیلو گوشت گوسفندی با توجه به افزایش قیمت دام زنده و کمبود آن در بازار 39 تا 40 هزار تومان در واحدهای صنفی عرضه و با قیمت 42 تا 43 هزار تومان به دست خریدار می‌رسد.

وی در خصوص قیمت گوشت وارداتی در بازار اظهار کرد: قیمت هر کیلو گوشت وارداتی در بازار بین 34 تا 35 هزار تومان است که برای توازن بازار این گوشت در بازار عرضه می‌شود.

براساس این گزارش هر ساله با توجه به نزدیکی عید قربان شاهد افزایش بی‌رویه قیمت دام هستیم که این امر در سال جاری دو صد چندان شده قیمت دام از 12 هزار تومان به 18 هزار تومان افزایش یافته و این امر حاکی از عدم نظارت مسئولین برای تنظیم بازار با توجه به مناسبت‌های پیش‌رو است.

***

قربانی کردن در ایران امروزی، متاسفانه هم‌چنان رسمی همگانی است. چون بسیاری از مردم به همین آسانی نمی‌توانند آن را کنار بگذارند. هم‌چنین سنت‌ها، به‌ویژه سنت‌های مذهبی بسیار جان سخت‌تر هستند. این رسم تنها به اجرای سنت‌ها و مراسم دینی محدود باقی نمی‌ماند بلکه بسیاری از مردم قربانی کردن را در ‌آداب و رسوم غیردینی نیز به کار می‌بندند. با تمامی این احوال هرگز رنگ و بوی آیینیِ قربانی کردن را نمی‌توان نادیده گرفت. چون بنا به سنتی قدیمی از فرآیند آن به ظاهر برای دفع شر و بلاگردانی آیینی از حریم انسان سود می‌جویند.

گروه‌هایی از مردم در جشن‌های عروسی بر خود واجب می‌دانند تا گوسفندی را زیر پای عروس قربانی کنند. گویا چنین رسمی در نهایت از آینده‌ عروس و داماد بلاگردانی به عمل خواهد آورد. آنان خوشبختی و سعادت خود را در آن می‌بینند که خون حیوان بی‌چاره‌ای را بر زمین بریزند. قسمتی از خون گوسفند را هم به در و دیوار خانه‌ای می‌مالند که قرار است عروس‌خانم زندگی مشترک خودش را در آن آغاز کند. در نمایش‌هایی از این نوع کسی به روزگار حیوانی که او را می‌کشند، نمی‌اندیشد. شکی نیست انسان‌ها با تماشای رفتارهایی از این دست بدون تردید نسبت به قتل و اعدام آدم‌ها هم بی‌تفاوت باقی می‌مانند. چون پس از تکرار و عادت، جدای از حیوان چه‌بسا مرگ و جان باختن انسان‌ها نیز برایشان ارزشی نخواهد داشت.

قربانی کردن گوسفند در معابر عمومی و آن هم مقابل چشمان مردمی که کنجکاوانه به تماشا ایستاده‌اند، اتفاق می‌افتد. اما در جمع این تماشاچیان بی‌تفاوت و سهل‌انگار کودکان خردسال نیز کم نیستند. بزرگترها چنان فکر می‌کنند که کودکان همانند آنان از دیدار چنین صحنه‌هایی لذت خواهند برد. هم‌چنان که واکنش منفی روانی و درونی کودک را جایی به حساب نمی‌آورند. حتا قربانی کردن را فرصت و فرجه‌ای مناسب می‌بینند که کودکان نیز ماجرای آن را از ابتدا تا انتها به تماشا بنشینند. گویا جشنی دارد برگزار می‌گردد که تکرار آن در محله و خانواده، شاید تا ماه‌ها و سال‌ها زمان ببرد.

جدا از مراسم عروسی در جشن‌های دیگری هم مردم از رسم قربانی کردن سود می‌جویند. برای نمونه کسی که اتومبیلی می‌خرد به حتم باید گوسفندی را زیر چرخ‌های آن قربانی کند. آنوقت ضمن رویکردی عوامانه خون گوسفند بی‌چاره را همانند جنگجویان قرن‌های میانی به چرخ و سپر اتومبیل می‌مالند. مردم چنان تصور می‌کنند که این خون‌ها از اتومبیل و جان ایشان بلاگردانی به عمل خواهد آورد. در مراسم‌هایی همانند این به واقع جشنی برای خرید اتومبیل راه می‌افتد که در فرآیند آن خون حیوان وامانده‌‌ای را هم بر زمین می‌ریزند. در باوری همگانی مردم چنان می‌پندارند که اگر چنین رسمی اتفاق نیفتد به حتم حادثه‌ ناگواری برایشان پیش خواهد آمد. حتا اکثر تحصیل‌کرده‌ها و دانشگاه رفته‌های کشور نیز در این خصوص چیزی کم نمی‌گذارند و اجرای آن را بی‌کم و کاست باور دارند. آن‌که چنین دنیایی را برمی‌تابد، به واقع در جامعه پدیده‌ای غیر طبیعی به حساب خواهد آمد.

مردم رسم قربانی کردن را جدای از خرید اتومبیل در جشن خرید خانه و آپارتمان هم به اجرا می‌گذارند. ولی در سنت‌های اسلامی «ارج و قرب» بیش‌تری برای آن قایل هستند. چنان‌که پس از بازگشت حاجی از مکه دوستان و خانواده‌اش هریک به سهم خود برایش گوسفندی را قربانی می‌کنند. در سال‌های اخیر این رسم را به کسانی که از زیارت کربلا برمی‌گردند نیز تعمیم داده‌اند. با همین عرف نه چندان انسانی، گوسفند را زیر پای حاجی و کربلایی می‌کشانند و سپس با ذبح آن در انظار عمومی جشن و سرور راه می‌‌‌‌‌ اندازند.

 

 

 

روز عید قربان هم در ایران، آن‌چنان رسم شده است که تمامی افرادی که از سال‌ها قبل مکه رفته‌اند و حاجی شده‌اند گوسفندی را قربانی کنند. جدای از این در روزهای تاسوعا و عاشورا نیز دسته‌های سینه‌زنی و زنجیرزنی در محله‌ها راه می‌افتند تا گوسفندهای نذری مردم را از ایشان بگیرند. این گوسفندها پس از ذبح در معابر عمومی، به عنوان اطعام عزاداران و خیرات بین مردم مورد استفاده قرار می‌گیرد. گویا می‌خواهند انتقام خون حسین را از گوسفند و گاو پس بگیرند. با این همه می‌توان انتظار داشت که مردم عادی و طبقه‌ی متوسط شهری نیز در رویکردی دینی و مذهبی جهت برآورده شدن حاجت و نیاز خویش گوسفند نذر می‌کنند. گویا نذر بهانه‌ای بیش نخواهد بود تا خداوند به اعتبار کشتار و خون ریختن، از حریم صاحب نذر بلاگردانی به عمل آورد. چنان‌که همین خونریز‌‌ی‌ها قرار است سرآخر برایش شادمانی و شادکامی را تضمین نماید. انگار هر دو سوی این ماجرای غیر اخلاقی و ضد انسانی چه خداوند و یا بنده او به خونریزی و کشتار نیاز دارند و آنان تنها با کشتار حیوانات بی‌دفاع به هدف خویش دست می‌یابند.

 

 

17 شهریور 1392، محمود احمدی‌‌نژاد به دانشگاه علم و صنعت رفت قدوم او با خون یک گوسفند قربانی «متبرک» شد!

 

در سال‌های اخیر با گران شدن گوشت و گوسفند، معیشت و زندگی مردم بیش‌ از هر وقتی به سختی می‌گذرد. هم‌چنان که مردم طبقات پایین و متوسط شهری همیشه جهت قربانی کردن در تنگنای مالی به سر می‌برند. چون خرید گوسفندی با قیمت یک و نیم تا دو میلیون تومان برای همگی کاری مشکل خواهد بود. در نتیجه گروهی از مردم به‌عنوان جایگزینِ گوسفند، خروسی را قربانی می‌کنند. این موضوع به باوری عمومی بازمی‌گردد که همواره خروس را خوش‌یمن می‌دانند. اما کسی به نقش مرغ در این ماجرا نمی‌اندیشد. از این‌رو همگی بنا به سنتی قدیمی پدیده شگون داشتن را با حذف مرغ و دیگر پرندگان خانگی به پای خروس می‌نویسند.

اکنون مردم تهران پس از خرید اتومبیل راهی خیابان مولوی می‌شوند تا در آن‌جا خروسی جهت قربانی کردن بخرند. سپس فروشنده خودش دست به چاقو می‌برد، رو به قبله‌ می‌ایستد ابتدا به خروس آب می‌نوشاند و با گفتن بسم‌الله سرش را می‌برد. آن‌وقت خریدار نیز خون خروس را در ظرفی می‌ریزد و آن را به چرخ‌های اتومبیل‌اش می‌مالد تا این چرخ‌ها به گمان خرافی او همیشه به نیکی بچرخند و هرگز تصادف و مرگی را به دنبال نداشته باشند.

در تمامی ماجراهای قربانی کردن، دولت و شهرداری تهران ضمن بهانه‌ نهادن باورهای خرافه‌آمیز و دینی مردم زمینه‌های کافی و وافی فراهم می‌بینند تا همگی بدون استثنا به هنجارهایی از این دست ادامه بدهند. حتا به تازگی در بازار میوه‌ قزل‌قلعه نیز فروش خروس را برای قربانی کردن باب کرده‌اند. در نتیجه خروس‌هایی را در انظارعمومی سر می‌برند تا خون‌شان را به اتومبیل مشتریان خود بمالند. سپس با همان خون‌هایی که دور تا دور اتومبیل مالیده‌اند مفاخره‌آمیز در اتوبان‌ها و خیابان‌های شهر آمد و شد می‌کنند. طبیعی است که با هنجارهایی از این‌گونه خونریزی نیز قداست می‌یابد و زشتی آن هم برای همیشه از ذهن مردم پاک خواهد شد.

 

ناگفته نماند که در تهران خروس‌ و گوسفندی را که قربانی می‌کنند رسانه‌های عمومی ضمن هم‌سویی با فرهنگ دولتی آسیب‌های چنین گزینه‌ «ناصوابی» را نادیده می‌انگارند. هم‌چنان که مردم خیلی راحت و آسان گوسفند و خروس نذری خودشان را از گوشه‌ خیابان و جاده می‌خرند و پس از ذبح، گوشت آن‌ها را بین دیگران خیرات می‌دهند. بدون تردید همراه با نمایش کشتار حیوانات در فضای عمومی شهرهای امروزی، آلودگی بصری برای عابران و شهروندان نیز فزونی می‌گیرد.

ضمن رویکردی تبلیغی و عوامانه عده‌ای از رسم و سنت قربانی کردن در انتخابات نیز سود می‌جویند. در روستاها یا ایلات و عشایر کشور زیر پای کاندیداها گاو و گوسفند سر می‌برند. این رسم طی سال‌های اخیر به تهران نیز راه یافته است. هم‌چنان که در دور پیشین انتخابات ریاست جمهوری، مدیران ارشد شهرداری تهران، قالی‌باف را به محله‌های جنوبی تهران می‌کشاندند و زیر پایش گاو و گوسفند قربانی می‌کردند. بعدها معلوم شد که این گاوها و گوسفندها را از کشتارگاه به آن‌جا می‌کشانند و پس از ذبح نمایشی، دوباره به کشتارگاه  برمی‌گردانند. به عبارتی روشن‌تر گاو و گوسفند را پس از ذبح، بین مردم خیرات نمی‌کردند و از همان‌جا با کامیون به کشتارگاه می‌فرستادند. هرچند حقه‌هایی از این دست فقط از سران و مدیران حکومت اسلامی برمی‌آید، ولی رمزگشایی از کم و کیف آن‌ها برای مردم چندان هم مشکل نخواهد بود.

در کتاب‌های درسی جمهوری اسلامی هم‌سو با رسانه‌های دولتی سنت‌هایی از این دست را قدر می‌دانند. چنان‌که با تکرار مداوم و مستمر داستان ابراهیم پیامبر در کتاب‌های درسی، عملکرد او در کشتن گوسفند و قربانی کردن تحسین می‌شود. حتا در متن‌های درسی ضمن انعکاس باورهای دینی خوک و سگ را نجس می‌شمارند. پیداست که ضمن تبلیغ ناصواب چنین نگاه و دیدگاه تنگ‌نظرانه‌ای بین مردم، بسیاری از آموزه‌های زیست محیطی نیز نفی و طرد می‌گردد. تا آن‌جا که بر بستر همین تبلیغات غیر انسانی و خرافی، آزار و اذیت و ریختن خون این حیوانات هم ارج و قرب می‌یابد. حتا با تکرار آن‌، از کشتار و خون‌ریزی آدم‌ها نیز توجیه به عمل می‌آید.

بدون تردید با سلب علاقه‌ شهروندان جامعه از طبیعت و محیط پیرامون، زمینه‌‌های کافی برای نا

نظرات

ارسال نظر