کردانه:نسرین خانزادی:اقتباسی ازشعر زمستان ( اخوان ثالث )
 

اعتراضت را نمی خواهند پاسخ گفت همه در بهت وحیرانند/
/کس زبان د رکام نیاورد کرد پاسخ گفتن حقیقت شمارش رایها را
/نگه جزپیش پا را دید نتواند که جمعیت بس بی شمار است
وگردست اعتراض سوی آسمان یازی به تندی پایین آورند باتوم برسرورویت

کردانه:نسرین خانزادی:اقتباسی ازشعر زمستان ( اخوان ثالث )

اعتراضت را نمی خواهند پاسخ گفت همه در بهت وحیرانند
کس زبان د رکام نیاورد کرد پاسخ گفتن حقیقت شمارش رایها را
نگه جزپیش پا را دید نتواند که جمعیت بس بی شمار است
وگردست اعتراض سوی آسمان یازی به تندی پایین آورند باتوم برسرورویت
که عدالت این است
نفس کزدردگاه سینه می آید برون شعله ای شود فروزان چونوری روشن کند پیش چشمانت
نفس کاین است دیگر چه داری باک ززخم دشمنان دور یا نزدیک
ای جوان ناکام ای پیر دردمند
فضا بس ناجوانمردانه سرکوب است ، دمت گرم وسرت سلامت باد
اعتراضم را تو پاسخ گویی حقیقت بگشای
منم من جویای رای گمشده مات ومغموم منم من سنگ تیپاخورده رنجور
منم دشمن پستهای آفرینش ؛ نغمات ناجور
نه بیگانه نه مزدورم همان سبز، سبزپرشورم  بیا بگشای حقیقت بگشای که رنجورم
مستبد ای ظالما ،مردمانت سالها چوموج دردرون می خروشند
سنگی نیست چماقی نیست صدایی گرشنیدی صحبت ازآزادی انسان است
من اینک آمدستم  رای خود را پس بگیرم حسابت راکف دستانت گذارم
چه میگویی که بیگه شد سحرشد ندا آمد، فریبت میدهند که گویند برآسفالت این سرخی خون ندا نیست
دژخیما گوشها پرشده این یادگار سالها سرکوب وخفقان است
جوان برومند میدان، مرده یا زنده
درتابوت ستبرظلمت یا به کنج زندانی پنهان
دژخیما رو چراغ  کورسویی بیفروز که روزت با شب یکسان است
اعتراضت را نمی خواهند پاسخ گفت
فضا دلگیر، آدمها غمگین ، دلهاخسته،  مادران داغدار
زمین دلمرده، آسمان خونین
ایران درخفقان است .