بار اول نیست و آخرین بار نخواهد بود که دولتمردان باصطلاح انسان دوست انسانهای آزاده و راستین مدافع بشر را قربانی سیاستیهای پلید دولتهای دون صفت و وحشی صفت میکنند و هربار نفرت انسانهای واقعی مدافع راستین بشررا نسبت بخود صد چندان مینمایند وو جدانهای خفته را بیدا میکنند ،
سوال اینجاست آیا وظیفه انسانهای راستین حقوق بشر نسبت به این توطئه ها و جنایتها باید سکوت باشد !؟ آیا سکوت مانع چنین سیاستهای پلیدی خواهد شد که وجود و نفس و شخصیت انسانهای آزاد اندیش و دگر اندیش را قربانی منافع بازارهای گردن کلفتان نمایند ؟
آیا در برابر توطئه دولتیها ایران و ترکیه بشهادت تاریخ که بخون انسانها تشنه هستند، سکوت منطق و روابط رواست!
پس وظیفه ما آزاد اندیشان و دگر اندیشان در مقابل این همه ناعدالتیهای اجتماعی و سد کردن توطئه چیست ؟
از آنجا که برای ما یقینا" ثابت شده است دولتمردان در هر شرایطی که بخواهند و لازم باشد ما را( کردها ) مخفیانه و یا آشکار با مارک و تهمتها قربانی استبداد بازار خود خواهند کرد ، پس راه چاره برای ما چیست ؟
یکبار مردن به از سکوت وخواری و ذلت زندگی کردن است . تکیه به نیروی خود با اراده ای واحد و سازماندهی زنجیره خود ‌همیشه آماده باش در سنگری بوسعت ظلمها و رنجهایمان در برابر این توطئه ها باید با تمام وجود با شکلهای گوناگون تا افشا و رسوائی توطئه گران در انذار عموم باید ایستادگی کرد تا این متجاوزان بحقوق انسانها را کاملا" رسوا کرد و درس عبرت به آنها داد و زمینه ها را برای عکس العملهای بلافاصله با هماهنگی کامل آماده کرد تنها در این شرایط ما بر توطئه گران غلبه خواهیم کرد و پیروز خواهیم شد و عکس آنهم یعنی سکوت ما به توطئه گران میدان بیشتر خواهد داد که بر ما غلبه کنند تا اهداف پلید خود را بانجام برسانند ،
پیش بسوی اراده واحد برای دفاع از حق ملت خود و افشای هر چه بیشتر توطئه دشمنان ، با تشکر علی