آزادی موقت سه تن از اعضای خانوادههای دادخواه کُرد با وثیقههای سنگین؛ تداوم ابهام درباره ادعاهای شکنجه
شبکه حقوق بشر کردستان اعلام کرد که روز یکشنبه ۲۷ مرداد ۱۴۰۵، کژال رحمانی، همسرش عیسی فیضی و برادرش دانیال رحمانی، پس از ۴۳ روز بازداشت، با سپردن وثیقههای جداگانه به مبلغ ۲ میلیارد تومان، بهطور موقت از زندانهای کامیاران و سنندج آزاد شدند.
بر اساس این گزارش، این سه شهروند دادخواه در دوران بازداشت با اتهام «عضویت در گروههای معارض خارج از کشور» مواجه بودهاند و در تمام مدت بازداشت از حق دسترسی به وکیل محروم شدهاند.
همچنین گزارشها حاکی از آن است که دستگاه قضایی کامیاران تاکنون به شکایت مربوط به ادعاهای شکنجه عیسی فیضی و دانیال رحمانی توسط مأموران وزارت اطلاعات رسیدگی نکرده است. به گفته خانواده رحمانی، دانیال رحمانی در روزهای نخست بازداشت در اعتراض به وضعیت خود دست به اعتصاب غذا زده و برای اخذ اعترافات اجباری، تحت شکنجههای شدید جسمی، از جمله ضربوجرح با چوب و باتوم، قرار گرفته است.
بر اساس همین گزارش، وی با وجود انتقال به سلول انفرادی زندان کامیاران، بارها برای بازجویی دوباره به بازداشتگاه اداره اطلاعات منتقل شده است. خانواده این زندانیان همچنین میگویند مسئولان زندان از ثبت و مستندسازی آثار مشهود جراحات و آسیبهای جسمی بر بدن عیسی فیضی و دانیال رحمانی خودداری کردهاند.
کژال رحمانی و دانیال رحمانی روز ۱۶ خرداد ۱۴۰۵، در پی یورش نیروهای امنیتی به منازلشان بازداشت شدند. عیسی فیضی نیز همان روز، پس از مراجعه به ستاد خبری اداره اطلاعات برای پیگیری وضعیت همسرش، بازداشت شد.
کژال رحمانی پس از یک روز نگهداری در سلول انفرادی در کامیاران، به بند زنان کانون اصلاح و تربیت سنندج منتقل شد. وی در اعتراض به بازداشت خود و آنچه فشارهای بازجویان عنوان شده، به مدت ۱۸ روز دست به اعتصاب غذا زده بود.