ایده آل من جمهوری دمکراتیک فدرال

کردانه: محمدرضا اسکندری: مصاحبه با دکتر سید هاشم هدایتی مدیر مسئول و صاحب امتیاز دو هفته نامه هاوار، عضو شورای مرکزی سازمان مجاهدین انقلاب اسلامی و از اصلاح طلبان کرد. در دو هفته گذشته آقای هدایتی در یاداشتی با عنوان "جنبش سبز ، احزاب و گروه های سیاسی کرد" که در سایت کردانه پبلیش شد برای خوانندگان و نویسندگان کردانه و روشنفکران و فعالان سیاسی کرد ابهامات و سئوالاتی بوجود آورده بود. جهت روشن شدن ابهامات و پاسخگوئی به سئوالات گفتگوئی با آقای دکتر هدایتی داشته ایم که توجه شما را به آن جلب می کنم: در طی دو روز آینده متن کامل نوشتاری مصاحبه در خدمت دوستداران و خوانندگان کردانه قرار می گیرد.
برای شنیدن مصاحبه با دکتر هاشم هدایتی کلیک کنید
برای دور زدن فیلتر از این لینک استفاد کنید
http://www.megaupload.com/?d=YU4MFBFE
اخیرا در یاداشتی که با عنوان "جنبش سبز ، احزاب و گروه های سیاسی کرد" در سایت های اینترنتی منتشر کرده اید بنوعی مرزبندی دست زده اید و به "خودی " و "غیر خودی " کردن نیروهای فعال در جنبش پرداخته اید و عملا با مسلح خواندن احزاب کرد آنها را فاقد صلاحیت برای مشارکت در حرکت اخیر اعلام نموده اید، لطفا در این زمینه بیشتر توضیح دهید و برای خوانندگان کردانه روشن کنید که این مرزبندی از چه منظری قابل بحث است؟
آیا به نظر شما صرف داشتن سوابق مسلحانه برای یک حزب یا جریان می تواند مانعی برای پرداختن به مبارزه مسالمت آمیز محسوب شود؟ بعنوان مثال سازمان مجاهدین انقلاب اسلامی ایران هم قبل از انقلاب و هم بعد از انقلاب از سوابق مبارزه مسلحانه برخوردار بوده است!آیا می توان به این اعتبار تلاش های آنها را در دوران اصلاحت و جنبش اخیر زیر سئوال برد؟
بسیاری از احزاب کردی رسما اعلام کرده اند که در شرایط دفاع از خود مجبور به استفاده از روش های نظامی شده اند و حتی اگر تضمینی برای فعالیت آزاد و دمکراتیک در ایران داشته باشند حاضر هستند استراتژی مبارزه مسلحانه را کنار بگذارند (شاهد این مدعا هم جان باختن برخی از رهبران اپوزیسیون کرد در پای میز مذاکره با جمهوری اسلامی است).آیا بنظر شما واقعا در فضای کنونی ایران چنین تضمینی وجود دارد؟ پس چگونه خواهان اعلام ترک مبارزه مسلحانه شده اید در حالیکه خودتان هم می دانید اکثر احزاب کرد سالهاست که درعمل مبارزه مسلحانه را کنار گذاشته اند!
بعضی ها معتقدند یاداشت شما بنوعی منعکس کننده نظرات سازمان مجاهدین انقلاب نیز هست. با توجه به نقش محوری سازمان شما در جریان اصلاحات و جنبش سبز آیا می توان آن را نوعی پس زدن درخواست مشارکت جریان های سیاسی کرد حداقل از سوی بخشی از اصلاح طلبان در جنبش تلقی نمود؟
بنظر شما در شرایط حاضر که جنبش سبز به همگرایی و افزایش مشارکت همه اقوام و ملت های ایران نیاز دارد، انتشار این یاداشت و چنین تفکیک بندی آنهم با گریز یکجانبه به وقایع ابتدای انقلاب در کردستان ضروری بود؟
در مجموع نقش کردها را در جنبش سبز چگونه ارزیابی می کنید؟ آیا می توان به حضور پررنگتر آنها در این حرکت مثلا با بروز اعتراض ها و تظاهرات های خیابانی در شهرهای کردستان امیدوار بود؟
هرگاه یاداشتی منتشر میکنید عده ای با استناد به سوابق گذشته و عضویت تان در سپاه پاسداران سعی در تخطئه نظرات شما دارند، این در حالی است که بسیاری از اصلاح طلبان غیرکرد نیز از سوابق امنیتی و نظامی و حتی حضور در کردستان برخورداربوده اند اما نه تنها با آنها چنین برخوردی نمی شود بلکه برعکس مورد تمجید نیز واقع می شوند! این رفتار دوگانه بنظرشما چه علل یا زمینه هایی می تواند داشته باشد؟
در جایی از یادشت مورد بحث نوشته اید " به عنوان فردی که درسال های اول انقلاب در جریان درگیری های داخلی کردستان هزینه های سنگین پرداخته ام ، آرزو می کنم ایکاش هرگز چنان صحنه هایی بوجود نمی آمد "، بعنوان آخرین سئوال اگر امکان عبور مجدد از معبر "گذشته" را پیدا می کردید دوست داشتید چه اتفاقاتی در کردستان رخ نمی داد؟
کاک هاشم پس از درج یاداشت شما از طرف دوستان ، نویسندگان کردانه و خوانندگان سایت اين سوالات هم فرستاده شده است اگر امکان دارد جواب این سئوالات را هم بدهید
نظام ايدهآل شما چهمختصات، ارکان و مؤلفههايی دارد؟ آيا معتقد بهدمکراسی بهمفهوم واقعی آن و فدراليسم بهمفهوم تمرکززدايی هستيد؟ و اگر هستيد، آيا تصور میکنيد اين ايدهآلها در چهارچوب حاکميت جمهوری اسلامی قابل تحقق است؟ آيا تحقق حاکميت مردم در نظام ولايت مطلقهفقيهقابل تحقق است؟
اصلاحطلبی از نظر شما بهچهمعناست؟ چهچيز را میخواهيد در نظام اسلامی ايران اصلاح کنيد؟ از نظر شما چهچيز در اين حکومت قابل دفاع است؟
دستاوردهای اصلاحطلبی کردی چهبودهاست؟ آيا موفق شدهايد برای نمونهبهحکومت بقبولانيد کهاجازهی انتشار نشريات کردیزبان را مثلا در کرمانشاه، شهر متبوع شما بدهد؟ آيا قادر شدهايد، جلوی دست کم اعدام جوانان کرد را بگيريد؟ آيا موفق شدهايد، حکومت را متقاعد کنيد در مدارس زبان کردی تدريس شود؟ آيا نتوانستهايد يک حزب سياسی کردی دست کم برای خود تأسيس نمائيد؟
جايگاه واقعی و کنونیکرد را بهلحاظ سياسی، اقتصادی و فرهنگی در "دولت ـ ملت ايران" چگونهارزيابی میکنيد؟ تعريف شما از شووينيسم چيست؟
به نظر شما تکليف کرد ها چه می تواند باشد؟ اگر بهحقوق سياسی و فرهنگی خود در چهارچوب ايران دست نيابد آيا حقی را کهشما مثلا برای فلسطين در مقابل اسرائيل قائل هستيد، برای کرد هم در مقابل حاکميت مرکزی ايران قائل هستيد؟ چرا بايد يک حکومت "غاصب" حق يک خلق "غيرخودی" را برسميت بشناسد، اما يک حکومت اسلامی اين حق را برای يک خلق "خودی" جرم و گناهکبيرهمحسوب نمايد
شما پيوستهبهجنبهی مسلحانهی احزاب کردی اشارهمیکنيد. جايگاهآنانی کهبرای حکومت اسلامی ايران اسلحهبرداشتند را چگونهارزيابی میکنيد؟ آيا تصور نمیکنيد آنجا کهاحزاب را مورد انتقاد قرار میدهيد، حکومت اسلامی ايران را کهبههر حال مسئوليت سياسی کشور را در انحصار خود دارد و مسئول جنايات ريز و درشت فراوان در اين کشور است، منسی و تطهير میشود؟
















