کوردانه: محمدرضا اسکندری: امروز بیش از هر زمان دیگری، وحدت ملی، سیاسی و دفاعی ملت کُرد یک ضرورت تاریخی است. از احزاب سیاسی کُرد، رهبران، روشنفکران، و نهادهای مدنی روژهلات میخواهم که پیش از آنکه دیر شود، با درک شرایط حساس ایران و منطقه، در مسیر ایجاد یک مجمع فراگیر سیاسی ـ مردمی و چارچوب مشترک دفاع از دستاوردهای تاریخی ملت کُرد گام بردارند، تا بار دیگر یک دیکتاتوری، اینبار با نام و چهرهای دیگر، بر ما تحمیل نگردد.
متن کامل نامهٔ سرگشاده
خطاب به مردم، رهبران سیاسی، روشنفکران و نهادهای مدنی روژهلات کوردستان
پس از ۴۷ سال مبارزهٔ ملتهای تحت ستم ایران علیه رژیم ارتجاعی جمهوری اسلامی و پرداخت بیشترین بها برای آزادی، کرامت انسانی و حق تعیین سرنوشت، امروز شاهد آن هستیم که فرصتطلبان و بازماندگان رژیم شاهنشاهی و پسماندهای رژیم اسلامی میکوشند با استفاده از ثروتها و سرمایههایی که در دوران محمدرضا شاه پهلوی از ایران به یغما برده شد، بار دیگر قاتلان رهبران ملتهای ایران ــ بهویژه پیشوای بزرگ ملت کُرد، قاضی محمد و یارانش ــ و همچنین عاملان سرکوب، اعدام زندانیان سیاسی، ادیبان و روشنفکران را اینبار با شعار «جاوید شاه» و با محوریت رضا پهلوی، تحت هر نام و عنوانی، به قدرت بازگردانند.
این پیام و هشدار را بهعنوان عضوی کوچک از ملت کُرد و ایران بزرگ مینویسم؛ کسی که علیه هر دو دیکتاتوری، هم سلطنت پهلوی و هم جمهوری اسلامی، مبارزه کرده است.
برای من ساواک و گارد جاویدان شاه با سپاه پاسداران انقلاب اسلامی تفاوتی ندارد.
برای من بسته شدن روزنامهها، سانسور، سرکوب احزاب، حزب رستاخیز شاهنشاهی و شعار «حزب فقط حزبالله» یک معنا دارد.
برای من خلخالی با تهرانی و ثابتی یکی است.
برای من ترور و اعدام زندانیان سیاسی در تپههای اوین با کشتار و اعدام مبارزان کُرد در فرودگاه سنندج در سالهای نخست پس از انقلاب ۱۳۵۷ تفاوتی ندارد.
خطاب من به مردم و رهبران سیاسی و فرهنگی کُرد، از ماکو تا مهران و بهویژه در روژهلات کوردستان روشن است:
ملت کُرد نه میخواهد و نه میتواند در کنار کسانی بایستد که جنایتهای رژیم شاه را تطهیر کرده و آن دوران را بهعنوان بهشت مردم تبلیغ میکنند.
رضا پهلوی تنها زمانی میتواند در یک ائتلاف سیاسی با ما قرار گیرد که بهصورت شفاف، رسمی و علنی، قتل و کشتار قاضی محمد (اعدامشده در ۱۰ فروردین ۱۳۲۶ در میدان چوارچرا مهاباد)، سرکوب جمهوری کوردستان و کشتار زندانیان و مبارزان سیاسی توسط پدر و پدربزرگش را محکوم نماید و نه بهعنوان وارث یک نظام موروثی، بلکه صرفاً بهعنوان یک فرد سیاسی و در صورت توانایی، نمایندهٔ یک جریان سیاسی غیرموروثی در صحنه حضور یابد.
در غیر این صورت، ما با کسانی که قاتلان پیشوایان و مبارزان ملتها را تأیید یا توجیه میکنند، نه دوست خواهیم بود و نه متحد.
در عین حال، از تمام ملتهای ساکن ایران بزرگ میخواهم یکپارچه و متحد، برای ایرانی آزاد، دموکراتیک و فدرال، بدون حکومت موروثی، سلطنتی و هرگونه نظام ارتجاعی مبارزه نمایند.
اما در این مقطع تاریخی، خطاب اصلی من به روژهلات کوردستان است:
امروز بیش از هر زمان دیگری، وحدت ملی، سیاسی و دفاعی ملت کُرد یک ضرورت تاریخی است. از احزاب سیاسی کُرد، رهبران، روشنفکران، و نهادهای مدنی روژهلات میخواهم که پیش از آنکه دیر شود، با درک شرایط حساس ایران و منطقه، در مسیر ایجاد یک مجمع فراگیر سیاسی ـ مردمی و چارچوب مشترک دفاع از دستاوردهای تاریخی ملت کُرد گام بردارند، تا بار دیگر یک دیکتاتوری، اینبار با نام و چهرهای دیگر، بر ما تحمیل نگردد.
پیش به سوی ارتش ملی کوردستان روژهلات،
با محوریت پیشمرگان احزاب و نیروهای دفاعی سازمانیافتهٔ ملت کُرد
محمدرضا اسکندری