کوردانه: در حالی‌که جمهوری اسلامی پس از بحران‌ها و شکست‌های سیاسی ـ امنیتی اخیر، بر شدت سرکوب داخلی افزوده است، دو زندانی سیاسی کورد به نام‌های رامین زله و کریم معروف‌پور سحرگاه پنج‌شنبه ۳۱ اردیبهشت ۱۴۰۵ در زندان نقده اعدام شدند؛ اعدام‌هایی که نهادهای حقوق بشری آن را ادامه سیاست ارعاب، انتقام‌گیری و سرکوب سیستماتیک در کوردستان می‌دانند.


بر اساس گزارش نهادهای حقوق بشری، رامین زله و کریم معروف‌پور، دو زندانی سیاسی کورد اهل نقده، سحرگاه پنج‌شنبه ۳۱ اردیبهشت ۱۴۰۵ / ۲۱ مه ۲۰۲۶، در زندان مرکزی نقده اعدام شدند. هەنگاو نوشته است که این اعدام‌ها به‌صورت مخفیانه و بدون اطلاع قبلی خانواده‌ها یا امکان آخرین ملاقات انجام شده است.

رامین زله در یکم مرداد ۱۴۰۳ توسط نیروهای اداره اطلاعات بازداشت شد. به گزارش کوردپا، او پس از بیش از ۵۰۰ روز بازداشت، در یک دادگاه آنلاین چنددقیقه‌ای، بدون دسترسی به وکیل تعیینی، از سوی شعبه اول دادگاه انقلاب مهاباد به ریاست قاضی سیامی به اتهام «بغی» و به دلیل عضویت در یکی از احزاب کوردستانی به اعدام محکوم شد. حکم اعدام او در ۱۵ آذر ۱۴۰۴ در زندان به وی ابلاغ شده بود.

در گزارش‌ها همچنین آمده است که رامین زله در مراحل بازداشت و بازجویی از حق تماس و ملاقات با خانواده و دسترسی به وکیل انتخابی محروم بوده و برای او وکیل تسخیری تعیین شده بود؛ وکیلی که به گفته خانواده‌اش حتی برای آنان ناشناخته بوده است. خانواده او نیز تحت فشار قرار داشته‌اند تا درباره پرونده اطلاع‌رسانی نکنند.

کریم معروف‌پور، زندانی سیاسی کورد اهل نقده، پیش‌تر در فروردین ۱۴۰۰ بازداشت شده بود. بر اساس گزارش هەنگاو، او نیز در پرونده‌ای مشترک با رامین زله به اتهام «بغی» از طریق عضویت در حزب دمکرات کوردستان ایران به اعدام محکوم شده بود. رسانه‌های حکومتی اتهام‌های این دو زندانی را «عضویت در گروه‌های تروریستی تجزیه‌طلب»، «قیام مسلحانه» و «اقدام به ترور» عنوان کرده‌اند؛ اتهام‌هایی که در بسیاری از پرونده‌های سیاسی کوردها، بدون روند دادرسی شفاف و مستقل مطرح می‌شود.

اعدام این دو زندانی سیاسی در شرایطی انجام شده که جمهوری اسلامی طی سال‌های اخیر، به‌ویژه پس از خیزش «ژن، ژیان، ئازادی» و در سایه بحران‌های داخلی و منطقه‌ای، استفاده از مجازات مرگ را به ابزاری برای ایجاد ترس، کنترل جامعه و سرکوب مخالفان تبدیل کرده است. عفو بین‌الملل در گزارش تازه خود اعلام کرده که ایران در سال ۲۰۲۵ دست‌کم ۲۱۵۹ نفر را اعدام کرده و پس از چین، بالاترین شمار اعدام‌ها در جهان را به خود اختصاص داده است؛ آماری که بیش از دو برابر رقم ثبت‌شده در سال ۲۰۲۴ است.

اعدام رامین زله و کریم معروف‌پور بار دیگر نشان داد که زندانیان سیاسی کورد، در ساختار امنیتی و قضایی جمهوری اسلامی، نه از حق دادرسی عادلانه برخوردارند و نه از حداقل حقوق دفاعی. دادگاه‌های چنددقیقه‌ای، محرومیت از وکیل انتخابی، فشار بر خانواده‌ها و اجرای مخفیانه احکام، بخشی از چرخه‌ای است که هدف آن خاموش‌کردن صدای جامعه کوردستان و ایجاد رعب در میان فعالان سیاسی و مدنی است.

اعدام این دو زندانی سیاسی، تنها اجرای یک حکم قضایی نیست؛ بلکه ادامه سیاستی سازمان‌یافته برای حذف مخالفان، امنیتی‌سازی کوردستان و انتقام‌گیری از جامعه‌ای است که در برابر سرکوب، تبعیض و بی‌عدالتی سکوت نکرده است.