روز چهارشنبه ۲۵ شهریور؛ در چهارمین سالگرد انقلاب «زن، زندگی، آزادی»
چهار سال از جانباختن ژینا امینی و آغاز خیزشی میگذرد که از سقز و کردستان برخاست و سراسر ایران را با شعار «ژن، ژیان، ئازادی» به لرزه درآورد. ژینا تنها نام یک دختر جوان نبود؛ نام رنج، خشم و آرزوی آزادی مردمی شد که سالهاست زیر بار سرکوب، تبعیض، فقر و تحقیر زندگی میکنند.
امروز، پس از چهار سال، نهتنها زخم آن جنایت التیام نیافته، بلکه سفره مردم کوچکتر، زندگی دشوارتر و آینده تیرهتر شده است. گرانی افسارگسیخته، بیکاری، دستمزدهای ناچیز، فقر، بیثباتی شغلی و ناتوانی خانوادهها در تأمین ابتداییترین نیازهای زندگی، میلیونها انسان را به مرز فاجعه رسانده است. در برابر این همه رنج، پاسخ حاکمیت نه بهبود معیشت و نه گشودن راهی برای آینده، بلکه سرکوب، زندان، تهدید، اعدام و گسترش فضای امنیتی بوده است.
حکومتی که هر صدای آزادیخواهی را با زندان خاموش میخواهد و دادخواهی خانوادهها را جرم میشمارد، هیچ افقی برای بهبود زندگی مردم ندارد. از چنین وضعی نمیتوان انتظار گشایش داشت؛ گشایش تنها با اراده، همبستگی و ایستادگی خود مردم پدید میآید.
کردستان پیش از این بارها قدرت این همبستگی را نشان داده است. اعتصابهای گسترده و موفق در شهرها و بازارهای کردستان، از سقز و سنندج و دیواندره تا مهاباد، مریوان، بانه، بوکان، کرمانشاه، اشنویه و پیرانشهر و دیگر شهرها، ثابت کردهاند که هنگامی که مغازهها بسته میشوند، خیابانها سکوتی معنادار میگیرند و مردم شانهبهشانه هم میایستند، صدای اعتراض مرزهای هر سانسوری را میشکند. اعتصاب عمومی، زبان مشترک مردمی است که نمیخواهند در برابر بیعدالتی سر فرود آورند.
از کسبه و بازاریان، کارگران و زحمتکشان، معلمان و دانشجویان، زنان و جوانان، رانندگان، کارکنان و همه مردم آزاده کردستان دعوت میشود که در روز چهارشنبه ۲۵ شهریور، با تعطیلکردن محل کسبوکار و پیوستن به اعتصاب عمومی، یاد ژینا و همه جانباختگان راه آزادی را گرامی بدارند.
این اعتصاب، اعلامی روشن است:
ما فقر را نمیپذیریم.
ما سرکوب را نمیپذیریم.
ما برای زندگی شایسته، آزادی و برابری ایستادهایم.
ژن، ژیان، ئازادی.
کمیته مرکزی کومهله
(سازمان کردستان حزب کمونیست ایران)
۲۲ شهریور ۱۴۰۵
