کانون نویسندگان ایران و سندیکای کارگران شرکت واحد با انتشار اطلاعیههایی سرکوب و کشتار مردم توسط حکومت اسلامی را محکوم کردند. کانون نویسندگان تصریح کرده است قتلعام معترضان راه آزادیخواهی را سد نخواهد کرد و سندیکای شرکت واحد نوشته است کشتار جمعی و اعدامهای امروز، در جامعهای بهمراتب گستردهتر، آگاهتر و متکثرتر، نهتنها قادر به مهار اعتراضات و نارضایتیهای عمیق اجتماعی نخواهد بود، بلکه بر دامنهی خشم عمومی خواهد افزود.
بیانیهی کانون نویسندگان ایران: قتلعام معترضان راه آزادیخواهی را سد نخواهد کرد
جمهوری اسلامی تمام جنایاتی را که در چهل و هفت سال استیلای خونیناش مرتکب شده بود، در قریب به دو هفته در ابعادی وسیع و هولناک تکرار کرد. همانگونه که بیم آن میرفت «حکومت زندانها و گورستانها را از معترضان پر کرد».
حاکمیت با قطع هرگونه امکان ارتباط، از اینترنت گرفته تا پیامک و خطوط تلفن، مردم بهجانآمده را در خاموشی مطلق قتلعام کرد، قتلعامشدگان را «اغتشاشگر و دشمن» نامید و راه را بر تداوم جنگی تمامعیار علیه مردم گشود؛ مجروحان را از بیمارستانها ربود، کشتگان را مخفیانه دفن کرد، پشته پشته جنازه را در سولهها انداخت و در تریلیها انبار کرد و بازماندگان سرگردان را میان تل جسدها به جستجوی عزیزانشان فرستاد؛ هزاران نفر از کودک و پیر و جوان را بازداشت کرد، بر شمار ناپدیدشدگان قهری این چهل و هفت سال افزود و با تداوم سیاست ارعاب، کوشید صدای شاهدان جنایت، از جمله کادر درمان را خفه کند. حکومت در سایهی خفقان و تکصدایی حاکم، این همه را چون نمایشی فاتحانه در رسانههای خود ثبت کرد.
این مرگامرگ، جامعهی سوگوار و زخمخورده را چنان در بهت فرو برده که گویی تغییر بنیادین وضع موجود با ارادهی مردم ناممکن است. ابعاد هولناک جنایات حکومت، راه را بر حضور قدرتهای استثمارگر گشوده تا تاریخ استعماری خونبار خود را پشت نقاب «منجی» پنهان کنند و نصیبی از هنگامهی خون و خیزش مردم بردارند. بیتردید آنان که رویای آزادی را به مداخلهی نظامی گره زدهاند، بنیاد عمارت خود را بر ویرانههای این سرزمین میخواهند. سرنوشت محتوم مردم آن نیست که میان ارتجاع حاکم و قدرتهای استثمارگر و کارگزارانشان یکی را برگزینند. تاریخ برخاستنها و سرکوب شدنها و دوباره برخاستنها نشان داده است که نیرو و ارادهی مردم بهجانآمده از فساد و تبعیض و نابرابری از میان نخواهد رفت، آگاهانه سازمان خواهد یافت و خود را بر صاحبان قدرت و سرمایه تحمیل خواهد کرد. این مردماند که سرنوشت خود را تعیین میکنند.
کانون نویسندگان ایران که سالها تحت سرکوب حاکمیت بر حق آزادی بیان بی هیچ حصر و استثنا پای فشرده و همواره در کنار مردم آزادیخواه ایستاده است، تا محاکمهی مردمی و عادلانهی تمامی آمران و عاملان جنایات حکومت، با تمام توان صدای سرکوبشدگان و آزادیخواهان خواهد بود. کانون نویسندگان ایران از نویسندگان آزادیخواه و نهادهای همسو در سراسر جهان میخواهد لحظهای از ایران چشم برندارند و صدای معترضان و بازماندگان و بازداشتشدگان باشند.
کانون نویسندگان ایران – ۷ بهمن ۱۴۰۴
بیانیه سندیکای کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی تهران و حومه در محکومیت قتلعام مردم معترض
مردم ستمدیدهی کشور ما بار دیگر در سوگ فرزندان خود نشستهاند. اینبار، کشتار معترضان به سیاستهای اقتصادی و اجتماعی جمهوری اسلامی، از کشتارهای خیابانی دههی ۶۰ و نیز از جنایات دی ۹۶، آبان ۹۸ و شهریور ۱۴۰۱ نیز گستردهتر و هولناکتر است. شوک عظیمی که جامعه را فرا گرفته، نه از سر شگفتی، چرا که همواره میدانستیم نیروهای سرکوبگر حاکمیت از چه میزان خباثت و توحش برخوردارند؛ بلکه از آنروست که حاکمان بیهیچ ملاحظهای تصمیم گرفتند دست به قتلعام هزاران تن از فرزندان این سرزمین بزنند. این خود گواه دیگری است بر پایان قطعی هرگونه امید به تغییر نظام، حتی برای خوشبینترین و متوهمترین افراد.
حاکمیت بار دیگر نشان داد که هیچ ارزشی برای جان مردم و فرزندان ما قائل نیست. چگونه میتوان چنین کشتار جمعیای را مرتکب شد و سپس با رفتاری بیرحمانه و ضدانسانی، پیکر جانباختگان را در برابر دیدگان عموم به نمایش گذاشت؟ آیا چنین حکومتی میتواند کوچکترین مشروعیتی در ذهن مردم داشته باشد؟
در پی انتشار بیانیهی سندیکا با عنوان «حمایت از جنبش حقطلبانهی مردم؛ پیشروی بهسوی آزادی و برابری واقعی، نه بازگشت به گذشته»، ما نیز همچون بیش از ۹۳ میلیون نفر از مردم کشور از دسترسی به اینترنت و دیگر ابزارهای ارتباطی محروم شدیم؛ محرومیتی سازمانیافته که تا روزهای اخیر ادامه داشت و حتی اکنون نیز ارتباطات بهطور کامل قابل اتکا نیست. با اینحال، سندیکا همچنان بر این اصل اساسی و خدشهناپذیر تأکید میکند که رهایی واقعی مردم ایران تنها از مسیر رهبری جمعی و مشارکت آگاهانه، سازمانیافته و مستقلِ کلیت طبقهی کارگر و دیگر اقشار ستمدیده در داخل کشور امکانپذیر است، و نه از طریق دخالت نظامی آمریکا و اسراییل و یا دیگر دولتهای قدرتطلب خارجی و نیروهای وابسته و حامی آنها.
سندیکا ضمن محکومیت قاطع کشتار جمعی مردم محروم کشور، صمیمانه به خانوادهها و عزیزان جانباختگان خیزش دیماه تسلیت میگوید و خواهان آزادی فوری و بدون قید و شرط تمامی بازداشتشدگان است.
هر روز اخبار اجرای اعدامها به گوش میرسد. حاکمیت بداند که حتی اعدام هزاران زندانی سیاسی در دههی ۶۰ نیز نتوانست مانع تداوم حقخواهی و مطالبات آزادی خواهانه و برابری طلبانه مردم شود. کشتار جمعی و اعدامهای امروز نیز، در جامعهای بهمراتب گستردهتر، آگاهتر و متکثرتر، نهتنها قادر به مهار اعتراضات و نارضایتیهای عمیق اجتماعی نخواهد بود، بلکه بر دامنهی خشم عمومی خواهد افزود. کمهزینهترین راه برای مردم و کشور، کنار رفتن فوری همه شما و توقف بیدرنگ ماشین کشتار، سرکوب و ویرانی کشور است.
زنده باد آزادی، برابری و همبستگی مردمی
چارهی کارگران و زحمتکشان، وحدت و تشکیلات است
سندیکای کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی تهران و حومه
۷ بهمن ۱۴۰۴