کوردانه: محمدرضا اسکندری: در بحبوحه‌ی تهدیدهای نظامی آمریکا، پنج حزب اصلی شرق کوردستان (روژهلات) با انتشار بیانیه‌ای مشترک، تشکیل ائتلافی استراتژیک با عنوان «هاوپەیمانیی هێزە سیاسییەکانی کوردستانی ئێران» را اعلام کردند. اعضای این ائتلاف عبارت‌اند از: حزب دموکرات کوردستان ایران (حدکا)، پژاک، کۆمەڵە زحمتکشان کوردستان، سازمان خبات کوردستان ایران و حزب آزادی کوردستان (پاک). این احزاب هدف مشترک خود را «مبارزه برای سرنگونی جمهوری اسلامی» و دستیابی به «حق تعیین سرنوشت» برای ملت کورد اعلام کرده‌اند.

به همه‌ی احزاب شرکت‌کننده باید تبریک گفت که پس از سال‌ها قرار گرفتن در برابر هم و متهم‌کردن یکدیگر به وابستگی به جریان‌ها و احزاب منطقه‌ای، اکنون تصمیم به یک حرکت مشترک گرفته‌اند. همین تغییر رویکرد، اگر با شفافیت و سازوکارهای روشن همراه شود، می‌تواند به نقطه عطفی در سیاست روژهلات تبدیل شود.

اما موفقیت این ائتلاف تنها زمانی ممکن است که سه ستونِ آن دقیق، شفاف و غیرقابل تفسیرهای جداگانه تعریف شود؛ ستون‌هایی که از همان آغاز، ابهام را کنار بزنند و اعتماد عمومی و بین‌المللی را تقویت کنند:

۱) دیپلماسی واحد و کمیسیون دیپلماتیک روژهلاتی (نمایندگیِ قابل اعتماد)
ائتلاف برای اثرگذاری واقعی، به یک صدای واحد در دیپلماسی نیاز دارد؛ صدایی هماهنگ، پاسخ‌گو و قابل اتکا که از چندصدایی، رقابت‌های موازی و پیام‌های متناقض جلوگیری کند.

۲) نظم قانون‌مند و نیروی امنیتِ غیرحزبی با نام «پیشمرگه» (تفکیک سیاست از امنیت)
بدون نظم مشترک و سازوکار پاسخ‌گویی، هیچ وحدتی پایدار نمی‌ماند. اگر قرار است نیرویی با عنوان «پیشمرگه» نقش امنیتی داشته باشد، باید از رقابت‌های حزبی جدا، تابع چارچوب مشترک و متعهد به منافع جمعی باشد تا امنیت به ابزار کشمکش سیاسی تبدیل نشود.

۳) نقشه‌راهِ گذار و مسئولیت‌های دوران انتقال (برای جلوگیری از بحرانِ فردا)
ائتلاف نباید فقط برای «امروزِ مبارزه» شکل بگیرد؛ باید برای «فردای گذار» نیز برنامه داشته باشد: تقسیم مسئولیت‌ها، مدیریت اختلاف‌ها، جلوگیری از خلأ قدرت و پاسخ روشن به پرسش‌های دوران انتقال.

هدف مشترک باید روشن باشد: هم‌زمان با مبارزه علیه استبداد، یک «جبهه‌ی روژهلاتی» با مشارکت احزاب، نهادهای مدنی و شخصیت‌های سیاسی، فرهنگی و هنری باید شکل بگیرد؛ جبهه‌ای که هم وحدتِ درون‌روژهلاتی را تضمین کند و هم صدای روژهلات را در جهان قابل شنیدن و قابل اتکا سازد. این فرصت اگر با توافق عملی روی این سه محور همراه شود، می‌تواند هم امید بسازد و هم قدرت واقعی.