کوردانه: محمدرضا اسکندری: من در نقد نوشتهها و مصاحبههای آقای سلیمی، که جز تفرقهافکنی در میان ملت کورد هیچ حاصل دیگری ندارد، مطلبی برای انتشار در کنار همان نوشته فرستادم. اما پاسخ این بود که آن را منتشر نمیکنند، چون پیشتر در کوردانه و فیسبوک منتشر شده است.
این بهانه، بیش از آنکه نشانه یک تصمیم رسانهای باشد، نشاندهنده ترس از انتشار نقد و هراس از آگاهشدن مردم است. مشکل شما انتشار دوباره یک متن نیست؛ مشکل اصلی، افشای بازی مرموز و تفرقهافکنیای است که سالهاست زیر نام دفاع از یارسان دنبال میکنید.
شما از نقد نمیترسید، از بیداری مردم میترسید. از این میترسید که مردم بفهمند پروژهای که پیش میبرید، نه دفاع از هویت یارسان، بلکه تلاش برای بریدن یارسان از ریشه تاریخی، فرهنگی و ملیاش در بستر کوردستان است.
مردم کورد یارسان و رهبران واقعی آنان در ایران، بارها و با افتخار بر کورد بودن خود تأکید کردهاند. به همین دلیل نیز هر جریان انحرافی را که بخواهد با واژهسازیهای بیپایه، مفاهیم ساختگی و عنوانهای بیمعنا مانند «کوردستان سنی»، «پانکلهریسم» یا «کاله» بذر تفرقه بپاشد، بهروشنی پس میزنند.
پنهانکردن نقد، سانسور صداهای مخالف و فرار از پاسخگویی، نه نشانه قدرت، بلکه نشانه ضعف سیاسی و فکری است. جریانی که تحمل یک نقد مکتوب را ندارد، چگونه میتواند ادعای آزادی بیان، دموکراسی و دفاع از حقوق مردم را داشته باشد؟
آنچه امروز بیش از هر چیز آشکار شده، این است که مسئله شما دفاع از یارسان نیست؛ مسئله، پیشبرد یک خط تفرقهافکن و بیریشه است که هر جا با نقد و آگاهی مردم روبهرو میشود، به سانسور و حذف پناه میبرد.
