در حالی که حامیان جنگ، از جمله هواداران رضا پهلوی و چهرههای همسو با او، در خیابانهای کشورهای غربی با برافراشتن پرچم آمریکا و اسرائیل از حملات به ایران حمایت میکنند، حمله دوباره به محدوده نیروگاه اتمی بوشهر بار دیگر این پرسش را پیش کشیده است که برای این جریانها، جان مردم ایران و خطر یک فاجعه هستهای تا چه اندازه بیاهمیت شده است. بر اساس گزارشهای رسمی، صبح ۴ آوریل ۲۰۲۶ یک پرتابه در نزدیکی نیروگاه بوشهر فرود آمد، یکی از نیروهای حفاظت کشته شد و یک ساختمان جانبی آسیب دید، هرچند آژانس بینالمللی انرژی اتمی اعلام کرده تاکنون افزایشی در سطح تشعشعات ثبت نشده است. رویترز نیز گزارش داده که این چندمین حمله به حوالی بوشهر در هفتههای اخیر بوده و نهادهای بینالمللی هشدار دادهاند حمله به نیروگاههای هستهای، در صورت ایجاد خطر برای غیرنظامیان، میتواند نقض جدی حقوق بینالملل بشردوستانه و حتی جنایت جنگی باشد.
در حالی که هواداران جنگ، از جمله طیفی از حامیان رضا پهلوی و نیروهای صادراتی همراه او، هر روز در خیابانهای کشورهای غربی و مقابل سفارتخانهها با بالا بردن پرچم آمریکا و اسرائیل از حمله به ایران تشکر میکنند، همان حملاتی که هر روز زیرساختهایی را هدف میگیرد که برای زندگی مردم ایران حیاتیاند. زیرساختهایی که برای بسیاری از مردم، مستقیماً با ادامه زندگی، درمان بیماری، دسترسی به دارو و بقا گره خوردهاند.
اما برای این جنگسالاران، ظاهراً این واقعیت اهمیتی ندارد. این چندمین بار است که محدوده نیروگاه اتمی بوشهر هدف حمله قرار میگیرد؛ حملاتی که با توجیه نابودی ذخایر اتمی رژیم انجام میشود، بیآنکه به پیامدهای انسانی، زیستمحیطی و تاریخی آن توجهی شود. گویی برای آنان مهم نیست اگر سراسر ایران به یک چرنوبیل دیگر تبدیل شود؛ سرزمینی آلوده که مردمش تا دههها و شاید قرنها با آثار مواد رادیواکتیو، سرطان، آلودگی پایدار و فروپاشی زیست انسانی دستوپنجه نرم کنند. برای این جریانها، حتی این هم مهم نیست که در یک ایران آلوده و ویران، مردم برای دارو، برای درمان بیماریهای عفونی و مزمن، و برای ابتداییترین امکانات زیستی جان بدهند.
با این همه، تلویزیون وابسته به محافل امنیتی منطقه، ایراناینترنشنال، همچنان دست از تکرار روایتهای آمریکا و اسرائیل در پوشش «حمایت از مردم ایران» برنمیدارد؛ روایتی که هر روز بیش از پیش از واقعیت فاصله میگیرد. این سطح از بیشرمی و بیحرفهایگری، تنها یک انحراف رسانهای نیست، بلکه مشارکت در سفیدشویی جنگی است که مستقیماً زندگی مردم را هدف گرفته است. پرسش این است که این مزدبگیران چه زمانی خواهند فهمید که مشغول عادیسازی چه فاجعهای هستند.
به گزارش ایرنا، حوالی ساعت ۸:۳۰ صبح ۴ آوریل، یک پرتابه در نزدیکی محدوده نیروگاه اتمی بوشهر اصابت کرد. در پی این حمله، یکی از ساختمانهای جانبی نیروگاه بر اثر موج انفجار و ترکش آسیب دید و یکی از کارکنان بخش حفاظت فیزیکی جان خود را از دست داد. بر اساس گزارشهای اولیه، بخشهای اصلی نیروگاه آسیب ندیده و روند بهرهبرداری نیز مختل نشده است. آژانس بینالمللی انرژی اتمی نیز این حمله را تأیید کرده و گفته تا این لحظه افزایشی در سطح تشعشعات گزارش نشده است. رویترز هم گزارش داده که این حمله در ادامه سلسله حملاتی رخ داده که طی هفتههای اخیر چند بار محدوده بوشهر را در معرض خطر قرار داده است.
اما حتی اگر هنوز نشت پرتویی ثبت نشده باشد، اصل ماجرا تغییری نمیکند: حمله به نیروگاه هستهای و تأسیسات دارای «نیروهای خطرناک» از منظر حقوق بینالملل بشردوستانه موضوعی بسیار سنگین است. کمیته بینالمللی صلیب سرخ تصریح میکند که نیروگاههای هستهای از حمایت ویژه برخوردارند و اگر حمله به آنها موجب رهاسازی نیروهای خطرناک و تلفات شدید در میان غیرنظامیان شود، چنین حملهای میتواند جنایت جنگی تلقی شود. بنابراین، مسئله فقط یک حمله نظامی دیگر نیست؛ مسئله، بازی با جان میلیونها انسان و گشودن درِ یک فاجعه فرامرزی است.
