نیویورکتایمز در روایتی از کشمکشهای پشتپرده کاخ سفید پیش از حمله آمریکا به ایران، گزارش داده است که دونالد ترامپ در نهایت برخلاف هشدارهای مکرر برخی مقامهای اطلاعاتی، نظامی و سیاسی، تصمیم خود را بر پایه «حس درونی» و برداشت شخصیاش پیش برد؛ تصمیمی که به نوشته این روزنامه، منتقدان درون دولت آن را پرریسک و فاقد تضمین برای تحقق اهداف اعلامشده میدانستند.
روزنامه نیویورکتایمز در گزارشی مفصل، جزئیاتی از روند تصمیمگیری در بالاترین سطوح دولت آمریکا پیش از آغاز جنگ با ایران منتشر کرده و نوشته است که در هفتههای منتهی به حمله، شکافی جدی میان حامیان اقدام نظامی و مخالفان آن در درون حلقه نزدیکان دونالد ترامپ وجود داشته است.
این گزارش که با استناد به روایتهای پشتپرده و در پیوند با کتاب تازه جاناتان سوان و مگی هابرمن منتشر شده، میگوید بنیامین نتانیاهو، نخستوزیر اسرائیل، در دیداری محرمانه در کاخ سفید کوشید ترامپ را متقاعد کند که حمله به ایران میتواند هم توان موشکی جمهوری اسلامی را از میان ببرد و هم زمینه فشارهای داخلی برای بیثباتسازی حکومت را فراهم کند.
به نوشته نیویورکتایمز، نتانیاهو در این نشست ارزیابیای خوشبینانه از پیامدهای حمله ارائه داد و مدعی شد واکنش ایران محدود خواهد بود و حتی امکان گشوده شدن جبهههای جدید علیه تهران نیز وجود دارد. گزارش میافزاید که ترامپ پس از شنیدن این توضیحات، واکنشی مثبت نشان داد؛ واکنشی که از نگاه مقامهای اسرائیلی نشانهای از آمادگی او برای حرکت به سمت گزینه نظامی تعبیر شد.
اما بنا بر این روایت، در جلسهای دیگر که تنها با حضور مقامهای آمریکایی برگزار شد، برخی مسئولان اطلاعاتی و نظامی ارزیابی متفاوتی ارائه کردند. در آن جلسه، بخشی از سناریوهای مطرحشده از جمله برانگیختن اعتراضات داخلی و تغییر رژیم در ایران، غیرواقعبینانه توصیف شد و نسبت به اتکای بیش از حد به برآوردهای اسرائیل هشدار داده شد.
بر اساس این گزارش، جیدی ونس از جدیترین مخالفان حمله بود و نسبت به پیامدهای سیاسی و راهبردی جنگ هشدار داده بود. در مقابل، پیت هگزت از مدافعان سرسخت اقدام نظامی به شمار میرفت. مارکو روبیو نیز اگرچه نسبت به ایده تغییر رژیم بدبین بود، اما در صورت محدود ماندن هدف عملیات به ضربه زدن به توان نظامی ایران، با آن همراهی نشان داد.
نیویورکتایمز همچنین نوشته است که ژنرال دن کین، رئیس ستاد مشترک ارتش آمریکا، هرچند مستقیماً با فرمان رئیسجمهور مخالفت نکرد، اما بارها بر ریسکهای عملیاتی، از جمله واکنشهای احتمالی ایران و فشار بر ذخایر تسلیحاتی آمریکا، تأکید کرده بود.
در نهایت، به نوشته این روزنامه، ترامپ تنها دقایقی پیش از پایان ضربالاجل تعیینشده از سوی فرماندهان نظامی، فرمان حمله را صادر کرد؛ تصمیمی که نویسندگان گزارش آن را نتیجه غلبه «غریزه شخصی رئیسجمهور» بر جمعبندیهای محتاطانهتر نهادهای کارشناسی توصیف کردهاند.
این گزارش در پایان نتیجه میگیرد که بسیاری از مقامهای حاضر در روند تصمیمگیری، با وجود تردیدها و هشدارها، در نهایت در برابر اراده رئیسجمهور عقب نشستند؛ زیرا به این جمعبندی رسیده بودند که ترامپ بار دیگر میخواهد بر مبنای همان سبک همیشگی خود، یعنی تصمیمگیری جسورانه و شخصی، عمل کند.
منبع: نیویورکتایمز، بر پایه روایت منتشرشده از کتاب تازه مگی هابرمن و جاناتان سوان.