گزارش ویژه | وقتی موشکها بهجای دشمن خارجی، مخالفان داخلی را هدف میگیرند
در روزهایی که ایران با یکی از پیچیدهترین بحرانهای امنیتی و نظامی دهههای اخیر روبهروست و نگاه افکار عمومی به تحولات جنوب کشور، امنیت خلیج فارس و آینده منطقه دوخته شده است، جمهوری اسلامی بار دیگر موشکهای هدایتشونده خود را نه به سوی دشمنان خارجی، بلکه به سمت پایگاههای احزاب کُرد ایرانی شلیک کرد.
این پرسشی است که امروز بسیاری از شهروندان و ناظران سیاسی مطرح میکنند: اگر جمهوری اسلامی خود را درگیر جنگ و رویارویی با قدرتهای خارجی میداند، چرا بخش مهمی از توان نظامی خود را صرف حمله به مخالفان کُرد ایرانی میکند؟
احزاب کُرد ایرانی طی دهههای گذشته همواره اعلام کردهاند که فعالیت خود را بر اساس اهداف سیاسی و حقوق ملی مردم کردستان دنبال میکنند. در عین حال، در جریان جنگهای ایران با دولتهای خارجی، نمونهای مستند از حمله این احزاب به خاک ایران در حمایت از آن دولتها ارائه نشده است. با وجود این، مقرهای آنان بارها هدف حملات موشکی و پهپادی جمهوری اسلامی قرار گرفته است؛ حملاتی که جان بسیاری از نیروهای این احزاب را گرفته و نگرانیهای جدی درباره رعایت اصول حقوق بشردوستانه و تناسب در استفاده از نیروی نظامی ایجاد کرده است.
همزمان، گزارشها و ادعاهای متعددی درباره وضعیت جبهه جنوبی ایران، حملات به برخی زیرساختها و آرایش نیروهای نظامی منتشر شده است. هرچند بسیاری از این گزارشها هنوز از سوی منابع مستقل قابل راستیآزمایی نیستند، اما یک واقعیت انکارناپذیر است: مردم ایران، فارغ از قومیت و مذهب، بیشترین هزینه این بحران را میپردازند.
منتقدان جمهوری اسلامی معتقدند سیاست امنیتی حکومت بیش از آنکه بر مقابله با تهدیدهای خارجی متمرکز باشد، همچنان بر سرکوب مخالفان داخلی و گروههای اپوزیسیون استوار است؛ رویکردی که نهتنها امنیت کشور را تضمین نکرده، بلکه بر دامنه بحرانهای داخلی و منطقهای افزوده است.
در این میان، مردم کردستان نیز بار دیگر هزینه سنگینی پرداختهاند؛ جوانانی که بسیاری از آنان رؤیای آیندهای آزادتر و عادلانهتر را در سر داشتند، اکنون در میان قربانیان این چرخه خشونت قرار گرفتهاند.
تاریخ نشان داده است که هیچ حکومتی با تکیه صرف بر قدرت نظامی، حذف مخالفان و موشکباران منتقدان نتوانسته مشروعیت و ثبات پایدار به دست آورد. امنیت واقعی از دل اعتماد عمومی، احترام به حقوق شهروندان، پاسخگویی و حاکمیت قانون شکل میگیرد، نه از سایه موشک و تهدید.
امروز، بیش از هر زمان دیگری، این پرسش در برابر افکار عمومی قرار دارد که آیا ادامه این مسیر، امنیت بیشتری برای ایران به ارمغان خواهد آورد، یا تنها بر شمار قربانیان و عمق شکافهای سیاسی و اجتماعی خواهد افزود؟