بیش از یک هفته از آغاز اعتصابات صنفی کسبه و بازاریان تهران می‌گذرد؛ اعتصاباتی که ریشه در سقوط بی‌سابقه‌ی ارزش ریال، تورم لجام‌گسیخته و بحران اقتصادی عمیق ناشی از سیاست‌های ناکارآمد و ویرانگر جمهوری اسلامی دارد. این حرکت اولیه، که در ابتدا جنبه اقتصادی داشت، به سرعت به سایر استان‌ها و شهرها گسترش یافت و به صحنه‌ای از اعتراضات سیاسی گسترده و خیابانی تبدیل شد. مردم ایران، که از تبعیض‌های سیستماتیک، فساد نهادینه‌شده، گرانی کمرشکن، بیکاری فراگیر، فقر روزافزون و ناکارآمدی مطلق به ستوه آمده‌اند، بار دیگر در سراسر کشور فریاد “مرگ بر دیکتاتور” سر داده و صدای اعتراض خویش را علیه استبداد بلند کرده‌اند. رژیم جمهوری اسلامی، همچون همیشه، خواسته‌های مشروع و برحق معترضان را “اغتشاش” نامیده و با سرکوب خشن، تیراندازی مستقیم و خشونت سازمان‌یافته پاسخ داده است. متأسفانه، بر اساس گزارش‌های بین‌المللی، میدانی و رسانه‌ای، تاکنون چندین تن از معترضان کشته و ده‌ها نفر زخمی شده‌اند.

این خیزش برحق، که از انباشت ابر‌بحران‌های اقتصادی، اجتماعی، زیست‌محیطی و سیاسی ناشی از نابخردی، بی‌کفایتی و فساد سران جمهوری اسلامی برآمده، کاملاً قابل پیش‌بینی بود و می‌توان آن را در امتداد جنبش‌های پیشین همچون اعتراضات دی‌ماه ۱۳۹۶، آبان ۱۳۹۸ و جنبش انقلابی “زن، زندگی، آزادی” در ۱۴۰۱ ارزیابی کرد. رژیمی که مشروعیت خویش را از دست داده و حتی توان تأمین ابتدایی‌ترین نیازهای شهروندان را ندارد، از یک سو با موج خروشان اعتراضات داخلی روبروست و از سوی دیگر، تحت فشارهای فزاینده بین‌المللی و انزوای جهانی قرار گرفته است. مردم ایران به این نتیجه رسیده‌اند که عبور از ساختار سیاسی جمهوری اسلامی تنها راه چاره بوده و اکنون فرصتی تاریخی در اختیار دارند تا با اتحاد فراگیر، همدلی و اراده جمعی، تومار این حاکمیت استبدادی را در هم پیچیده و به سوی آزادی، عدالت و دموکراسی واقعی گام بردارند.

مردم کردستان، که از نخستین روزهای انقلاب ۱۳۵۷ با جمهوری اسلامی مخالفت ورزیده و بیش از ۴۶ سال است در برابر آن مقاومت می‌کنند، هزینه‌های سنگینی پرداخته‌اند و از اعدام‌های دسته‌جمعی تا لشکرکشی، بمباران شهرها و سرکوب سیستماتیک را تجربه کرده‌اند. آخرین نمونه آن در جنبش «زن زندگی آزادی» بود کە کردستان بە سنگر اصلی مقاومت تبدیل و مردم کرد تا اخرین روزها، پیگیرانە و بە شیوەهای گوناگون در میدان حضور داشتند. هم اکنون نیز جامعه کردستان با آگاهی و بلوغ سیاسی، مسیر این اعتراضات را با دقت رصد می‌کند و آمادگی دارد با پیوستن به خیزش سراسری، نقش موثر و پیشرو خویش را دیگربار ایفا نماید. کردستان همیشه نمادی از مقاومت علیه استبداد و تبعیض بوده و همواره آماده‌ی حضور در خیابان و میدان است.

حزب کومه‌له کردستان ایران، همان‌گونه که در نخستین روزهای این خیزش اعلام داشت، قاطعانه از خواسته‌های برحق و اعتراضات مردمی در سراسر ایران حمایت می‌کند. ما سرکوب وحشیانه معترضان را به شدت محکوم کرده و مسئولیت هرگونه کشتار، خشونت و نقض حقوق بشر را مستقیماً بر عهده جمهوری اسلامی و رهبران آن می‌دانیم. در این راستا، از تمامی اقشار و اصناف گوناگون جامعه می‌خواهیم با پیوستن به اعتصابات سراسری و اعتراضات خیابانی، این خیزش را تقویت کرده و تعمیق ببخشند. همچنین، از جامعه جهانی، سازمان ملل متحد، اتحادیه اروپا، ایالات متحده و سایر مجامع بین‌المللی می‌خواهیم که با اعمال فشارهای همه‌جانبه، تحریم‌های هدفمند و حمایت دیپلماتیک از معترضان، حق اعتراض مسالمت‌آمیز مردم ایران را به رسمیت شناخته و مانع از ادامه سرکوب و کشتار شوند.

این خیزش، نه تنها فریادی علیه فقر و فساد است، بلکه نمادی از اراده مردم برای دستیابی به حکومتی دموکراتیک، سکولار و کثرت‌گرا است که حقوق همه ملیت‌ها، ادیان و جنسیت‌ها را تضمین نماید.

حزب کومه‌له کردستان ایران
دبیرخانه کمیته مرکزی
۱۳ دی‌ماه ۱۴۰۴ خورشیدی
۳ ژانویه ۲۰۲۶ میلادی@