کوردانه: محمدرضا اسکندری: امروز، همانند سالهای گذشته، چند وبسایت با نامهای مشخص در باشور کوردستان که به زبان کوردی فعالیت میکنند و روشن نیست چه کسانی پشت آنها هستند هر از گاهی با انتشار متنها و گفتارهای کوتاهِ ساختگی از زبان رهبران و نیروهای سیاسی روژهلات، میکوشند با شیوههای مختلف، در فضای رسانهای چهرهی آنان را مخدوش کنند و بیاعتمادی بیافرینند. امروز نیز یکی از همین موارد برایم فرستاده شد؛ ادعا کرده بودند «آقای سیامند معینی گفته است اگر وضع ایران خرابتر شود، ما آمادهایم با ایران همکاری کنیم.»
در تماس من با پژاک، مسئولان این جریان صراحتاً اعلام کردند که این نخستین بار و آخرین بار نیست که چنین سایتهایی علیه آنان دروغپراکنی میکنند. به گفتهی پژاک، کاک سیامند نه با این رسانه/رسانهها گفتوگویی داشته و نه اساساً ارتباطی با آنها دارد. افزون بر این، پژاک سالهاست بهصورت علنی هشدار داده که اینگونه سایتها «مشکوک»اند و احتمال ارتباطشان با سازمانهای امنیتیِ منطقه مطرح است. نکتهی مهم آن است که این دست ادعاها معمولاً بدون هیچ سند قابل راستیآزمایی منتشر میشوند: نه فایل صوتی معتبر، نه متن گفتوگوی رسمی، نه زمان و مکان روشن، و نه امکان بررسی منبع اولیه. همین فقدانِ سند، خود نشانهی آشکارِ بیاعتباری است.
پیش از این نیز یکی از فعالان سیاسیِ حزبی با من تماس گرفت و گفت فردی به نام که چهرهای سیاسی است و در باشور حضور دارد با او تماس گرفته و مدعی شده است پس از «جنگ ۱۲ روزه»، رژیم با سران پژاک، کوملهی کمونیستی و حزب دمکرات در باشور نشستی برگزار کردهاند. همان زمان به او گفتم: حالا که رژیم نتوانسته وحدتی را که در نهاد ناوند دیالۆگ شکل گرفته و با حمایت ملت کورد روژهلات از مردم کرماشان و ایلام گره خورده است و در چهار پارچه برای پشتیبانی از روژاوا و روژهلات تقویت شده از میان بردارد، میکوشد در میدان جنگ دیجیتالی و در سطح جامعه، با شایعهسازی و دروغپراکنی ما را روبهروی هم قرار دهد. یعنی وقتی یک شایعه در میان مردم کوردستان روژهلات جا نمیافتد و نمیتواند بهانهای برای تخریب و توهین بسازد، بلافاصله شایعهای تازه با ظاهری جدید جایگزین میشود؛ این بار با نسبت دادن جملهای به کاک سیامند مغینی که گویا «آمادهی همکاری با رژیم» است تا همان راهبردِ تفرقه را پیش ببرند.
واقعیت این است که هدف این عملیات تبلیغی، نه اطلاعرسانی، بلکه بیاعتبارسازی نیروها، تزریق تردید در میان هواداران، و فرسایش اعتماد عمومی است؛ آن هم دقیقاً در زمانی که ملت کورد در هر چهار پارچه زیر فشارها و تهدیدهای گوناگون قرار دارد و بیش از هر وقت به همدلی و هوشیاری نیازمند است. این همان روش شناختهشدهی جنگ روانی است: نخست یک ادعای سنگین میسازند، سپس آن را در چند کانال و تریبون همسو تکثیر میکنند، و در نهایت چشم میدوزند به واکنشهای احساسی تا اختلاف از دلِ همان واکنشها رشد کند.
از همین رو، ما باید هوشیار باشیم؛ و احزاب نیز لازم است به هواداران خود یادآوری کنند که هر آنچه در فضای مجازی میچرخد «خبر» نیست. معیار ساده و عملی این است: هر مطلبی که منبع روشن ندارد، سند قابل بررسی ارائه نمیکند، و از مجاری رسمیِ شناختهشده تأیید نشده است، در بهترین حالت «شایعه» است حتی اگر با ظاهری حرفهای نوشته شده باشد. آنهایی که به قول ما کوردهای ایلامی «کاه کهنه را به باد میدهند»، نه دلسوز مردماند و نه دلسوز جنبش؛ از آب گلآلود ماهی میگیرند، خود را مطرح میکنند و در نهایت به شکستن همبستگی و تضعیف ما کمک میرسانند.
بنابراین باید روشن و صریح گفت:
در تماس با مسئولین احزاب روژهلاتی اعلام کردن، هیچ حزبی پس از «جنگ ۱۲ روزه» با رژیم مذاکره نکرده است؛ و کاک سیامند معینی نیز چنین سخنی نگفته است. اینها سناریوهای تکراریِ تفرقهاند که هر بار با نامی تازه و جملهای جعلی بازتولید میشوند تا ما را از مسیر اصلی یعنی همگرایی، همدلی و تقویت بدیل جمعی منحرف کنند.
