کوردانه: محمدرضا اسکندری: حمله یک اکانت نزدیک به جریان ماگا و طرفداران ترامپ به پزشکان خارجی پذیرفته‌شده در بیمارستان BWH، نمونه‌ای آشکار از نژادپرستی پنهان‌شده پشت شعار «اول آمریکا» است. در میان این نام‌ها، سیاوش اسکندری نیز دیده می‌شود؛ پزشکی نخبه که با دکترای هاروارد، سال‌ها پژوهش، مقالات علمی متعدد و پذیرش از چندین مرکز معتبر، جایگاه خود را با تلاش و شایستگی به دست آورده است، نه با پول، رابطه یا امتیاز ناعادلانه.


آقای خوزه فیگروآ که خود را در کنار جریان ماگا و سیاست‌های ترامپی تعریف می‌کند، با انتشار فهرست اینترن‌های پزشکی بیمارستان BWH تلاش کرده‌اید حضور چند پزشک و دانش‌آموخته خارجی را به‌عنوان تهدیدی علیه دانشجویان آمریکایی نشان دهید. اما حقیقت چیز دیگری است.

نخست باید یادآوری کرد که در همین فهرست نیز اکثریت افراد از دانشگاه‌ها و مراکز آموزشی آمریکا آمده‌اند و تعداد کسانی که پیشینه دانشگاهی خارج از آمریکا دارند، بسیار محدود است. همان تعداد محدود نیز معمولاً نه با پول، نه با پارتی و نه با امتیاز ویژه، بلکه به دلیل شایستگی علمی، رقابت سخت، توانایی حرفه‌ای و سابقه پژوهشی پذیرفته می‌شوند.

یکی از نام‌هایی که در این فهرست آمده، فرزند من، سیاوش اسکندری است. سیاوش دکترای خود را از هاروارد گرفته و برای ادامه مسیر تخصصی خود در رشته پزشکی داخلی، از چندین دانشگاه و مرکز معتبر درجه‌اول پذیرش دریافت کرده است. او در نهایت این بار نیز هاروارد و بیمارستان وابسته به آن را برای این مرحله از تخصص انتخاب کرده است.

پذیرش او نتیجه سال‌ها تلاش، مطالعه، کار علمی، پژوهش جدی و نوشتن مقالات متعدد بوده است؛ نه نتیجه پول، رابطه یا امتیاز ناعادلانه. حمله به چنین افرادی فقط به دلیل «خارجی» بودن، دفاع از دانشجویان آمریکایی نیست؛ بلکه بازتولید همان نگاه نژادپرستانه‌ای است که شایستگی را نه با علم و کار، بلکه با پاسپورت، تبار و محل تولد می‌سنجد.

پزشکی میدان ملی‌گرایی کور نیست. جان بیمار را بهترین پزشک نجات می‌دهد، نه کسی که صرفاً آمریکایی‌تر معرفی می‌شود. دانشگاه‌ها و بیمارستان‌های معتبر جهان، از جمله هاروارد و BWH، با معیار علم، توانایی و رقابت حرفه‌ای پیش می‌روند؛ نه با شعارهای ضد مهاجر و نفرت‌پراکنی سیاسی.

اگر کسی در رقابتی دشوار و علمی پذیرفته شده، باید درباره توانایی و کارنامه او سخن گفت، نه درباره خارجی بودنش. موفقیت مهاجران و فرزندان مهاجران جرم نیست؛ نشانه قدرت علم، تلاش انسانی و شکست نژادپرستی است.

آنچه باید هشداردهنده باشد، حضور پزشکان نخبه خارجی در مراکز علمی آمریکا نیست؛ بلکه عادی‌سازی نفرت علیه آنان است.