بیانیه کانون دفاع از دموکراسی در ایران
در محکومیت هرگونه فراخوان به جنگ داخلی و «جهاد سلطنتی»
تاریخ: هفتم اسفند ماه١٤٠٤
محل انتشار: هلند
کانون دفاع از دموکراسی در ایران با نگرانی عمیق، اظهارات و مواضعی را دنبال میکند که در آن، بهجای دعوت به گفتوگو، همزیستی و راهحلهای دموکراتیک، از ادبیات «نابودی»، «سرکوب» و «جهاد» علیه بخشی از مردم ایران استفاده میشود. تجربه تلخ سالهای آغازین پس از انقلاب ۱۳۵۷ بهروشنی نشان داد که اعلام «جهاد» علیه مردم کردستان، چه زخمهای عمیق و ماندگاری بر پیکره ایران برجای گذاشت؛ زخمهایی که هنوز نیز التیام نیافتهاند.
امروز، در حالی که سرنوشت سیاسی ایران همچنان در هالهای از ابهام قرار دارد و هنوز هیچ ساختار انتقالیِ مشروع و ملی شکل نگرفته است، هرگونه فراخوان به اقدام نظامی علیه نیروها یا گروههای سیاسی در داخل کشور، نهتنها غیرمسئولانه، بلکه خطرناک و ضددموکراتیک است. هیچ فرد یا جریانی، پیش از آنکه اراده آزاد و مستقیم مردم ایران در یک فرآیند شفاف و دموکراتیک متجلی شود، حق ندارد به نام آینده کشور، حکم جنگ و سرکوب صادر کند.
ملت کرد، بخشی جداییناپذیر از جامعه تاریخی، فرهنگی و سیاسی ایران است. کردها در طول دههها، در عرصههای فرهنگی، سیاسی، اجتماعی و حتی در دفاع از تمامیت ارضی کشور، نقشی انکارناپذیر ایفا کردهاند. نسبت دادن اندیشه تجزیهطلبی به یک ملت، تحریف آشکار واقعیت و تکرار همان روایتهای امنیتیای است که همواره برای توجیه سرکوب به کار گرفته شدهاند.
تاریخ نیز گواه آن است که اراده مردم کرد برای دستیابی به حق زندگی، آزادی و کرامت انسانی، با سرکوب خاموش نشده است. از دوران امپراتوری عثمانی و سیاستهای تمرکزگرایانه آن، تا حکومت بعث در عراق؛ از نظام شاهنشاهی در ایران تا جمهوری اسلامی؛ از خشونتهای داعش و سرکوبهای حکومت اسد در سوریه، تا مداخلات قدرتهای استعماری چون بریتانیا در دوران شیخ محمود حفید، هیچیک نتوانستهاند خواست بنیادین مردم کرد برای زیستن آزادانه و تعیین سرنوشت خویش را از میان ببرند. این واقعیت تاریخی نشان میدهد که این مسئله را نمیتوان با قوه قهریه حل کرد؛ بلکه تنها راه پایدار، پذیرش حقوق برابر و گفتوگوی سیاسی است.
کانون دفاع از دموکراسی در ایران تأکید میکند:
۱. حق تعیین سرنوشت، حقی شناختهشده و مشروع در حقوق بینالملل است.
۲. هیچ مطالبه سیاسی را نمیتوان با برچسبزنی و تهدید نظامی پاسخ داد.
۳. آینده ایران تنها از مسیر گفتوگوی ملی، انتخابات آزاد، برابری حقوقی همه شهروندان و پذیرش تکثر قومی، زبانی و فرهنگی میگذرد.
ایرانِ فردا، اگر قرار است دموکراتیک باشد، نمیتواند بر پایه همان منطق «دشمنسازی داخلی» و «حکم جهاد» بنا شود؛ چه این جهاد با عنوان مذهبی اعلام شود و چه با پوشش سلطنتی. تغییر نام، ماهیت استبدادی یک رویکرد را دگرگون نمیکند.
ما هشدار میدهیم که تکرار ادبیات حذف و سرکوب، کشور را به سوی چرخهای تازه از خشونت و بیثباتی سوق میدهد. ایران نیازمند آشتی ملی، تضمین حقوق برابر و ساختاری مبتنی بر رأی آزاد مردم است؛ نه صدور فرمانهای نظامی از بیرونِ میدان واقعی سیاست.
کانون دفاع از دموکراسی در ایران، ضمن رد قاطع هرگونه فراخوان به سرکوب نظامی نیروهای سیاسی و قومی، از همه کنشگران سیاسی میخواهد که بهجای رقابت برای کسب قدرت از مسیر تهدید، به رقابت برای جلب اعتماد مردم از طریق برنامه، شفافیت و پایبندی به اصول دموکراسی روی آورند.
آینده ایران با تفنگ ساخته نمیشود؛
با رأی مردم ساخته میشود.
با احترام
کانون دفاع از دموکراسی در ایران