هم‌پیمانی احزاب سیاسی کوردستان ایران، مرز میان دموکراسی و اقتدارگرایی را بار دیگر آشکار کرد؛ جایی که جمهوری اسلامی با تهدید و رضا پهلوی با ادبیات لشکرکشی، هر دو در برابر مطالبات دموکراتیک ملت کورد ایستادند. مجمع همکاری زاگرس تأکید می‌کند که مسئلهٔ کورد نه با سرکوب و حذف، بلکه تنها از مسیر راهکار حقوقی ـ سیاسی و به‌رسمیت‌شناختن حاکمیت سیاسی کوردستان در آینده‌ای دموکراتیک قابل حل است.

متن کامل اطلاعیهٔ مجمع همکاری زاگرس که برای کوردانه ارسال شده است

اطلاعیهٔ مجمع همکاری زاگرس، دربارهٔ هم‌پیمانی احزاب سیاسی کوردستان ایران و واکنش‌های ضددموکراتیک به آن

آنچه در روزهای اخیر رخ داد، لحظاتی روشنگر بود که نشان داد کدام جریان‌ها به دموکراسی باور دارند و کدام نیروها صرفاً در پی جابه‌جایی قدرت‌اند. هم‌پیمانی احزاب سیاسی کوردستان ایران، ضربه‌ای مستقیم به پروژهٔ رهبری فردگرایانه بود؛ پروژه‌ای که رضا پهلوی طی سال‌های اخیر آن را تبلیغ کرده است: بازگرداندن جامعه به منطق منجی‌طلبی، رهبری فردی و قدرت مرکزگرا.

اما جامعه‌ای که از استبداد دینی عبور کرده است، بار دیگر به استبداد بازنخواهد گشت؛ حتی اگر این‌بار در قالب استبداد ملی بازتولید شود. مسئلهٔ امروز ایران، نبودِ یک فرد قدرتمند نیست؛ مشکل اصلی، ساختار مرکزگرایی‌ای است که در برابر جامعه پاسخ‌گو نیست.

در حالی که جمهوری اسلامی ایران هم‌پیمانی احزاب کوردستان را با تهدید به خشونت پاسخ داد، رضا پهلوی نیز تنها یک روز بعد از ارتش خواست در برابر این احزاب بایستد. این هم‌زمانی و هم‌سویی در شیوهٔ واکنش‌ها، این پرسش جدی را پیش می‌کشد که تفاوت این دو جریان در چیست، آن‌گاه که هر دو با زبان سرکوب و حذف به مطالبات دموکراتیک مردم و احزاب کوردستان می‌نگرند.

اظهارات رضا پهلوی دربارهٔ هم‌پیمانی احزاب کوردستان بار دیگر نشان داد که ذهنیت دیکتاتوری تغییر ماهوی نمی‌کند، بلکه فقط در شکل و زبان تکرار می‌شود. مسئلهٔ کورد در ایران، نه با تهدید حل می‌شود و نه با لشکرکشی. چنین لفاظی‌هایی هرگز ارادهٔ ملت مبارز و آگاه کوردستان را در برابر ظلم و دیکتاتوری تضعیف نخواهد کرد. تاریخ کوردستان، تاریخ ایستادگی در برابر دشمنان و ذهنیت‌های ستمگرانه‌ای است که همواره کوشیده‌اند ملت کورد را به حاشیه برانند و فرودست نگاه دارند.

مجمع همکاری زاگرس اعلام می‌کند:

مسئلهٔ کورد، راهکاری حقوقی ـ سیاسی دارد و ملت کورد بر این باورند که حاکمیت سیاسی کوردستان، یکی از اصول بنیادین آینده‌ای دموکراتیک است. از این‌رو، نه جمهوری اسلامی، نه رضا پهلوی و نه هیچ ذهنیت دیکتاتوری دیگری نمی‌تواند مسئلهٔ ملی کوردستان را نادیده بگیرد یا آن را به حاشیه براند.

با احترام

مجمع همکاری زاگرس
26 فوریه 2026