شبکه من‌وتو که سال‌ها از سوی منتقدان به‌عنوان بلندگوی رسانه‌ای جریان پهلوی شناخته می‌شد، بار دیگر از توقف پخش برنامه‌های خود خبر داد؛ تصمیمی که در ادامه بحران‌های مالی، اعتباری و سیاسی این شبکه اعلام شده است. شبکه من‌وتو در تازه‌ترین اطلاعیه خود اعلام کرده است که آخرین پخش آن از ماهواره و یوتیوب، شامگاه ۲۴ مه ۲۰۲۶، برابر با ۳ خرداد ۱۴۰۵ خواهد بود. این تصمیم در ادامه چند سال بحران مالی، تغییر ساختار رسانه‌ای، تعلیق‌های پیشین و حاشیه‌های سیاسی پیرامون این شبکه اعلام شده است.

شبکه تلویزیونی من‌وتو در اطلاعیه‌ای تازه خطاب به بینندگان خود اعلام کرد که پس از «مدت‌ها تأمل و ارزیابی» تصمیم گرفته است پخش برنامه‌های خود از ماهواره و یوتیوب را از شامگاه ۲۴ مه ۲۰۲۶، برابر با ۳ خرداد ۱۴۰۵، متوقف کند. متن منتشرشده در حساب رسمی من‌وتو نیز همین تاریخ را به‌عنوان «آخرین پخش» ذکر کرده است.

در این اطلاعیه، من‌وتو دلیل تصمیم خود را مجموعه‌ای از عوامل معرفی کرده است؛ از جمله محدودیت‌های مالی، فشار بر منابع، تغییر چشم‌انداز رسانه‌ای، گسترش شبکه‌های اجتماعی و افزایش آنچه «اطلاعات نادرست و روایت‌های جعلی» خوانده شده است. این شبکه مدعی شده که ادامه فعالیت حرفه‌ای و مستقل در چنین فضایی دشوارتر از گذشته شده است.

اما اعلام توقف پخش من‌وتو، نخستین بحران علنی این شبکه نیست. در نوامبر ۲۰۲۳ نیز من‌وتو هشدار داده بود که به‌دلیل مشکلات مالی ممکن است فعالیت خود را متوقف کند. گزارش‌های آن زمان تأکید داشتند که شبکه با کاهش درآمد و دشواری تأمین منابع روبه‌رو شده بود.

پس از آن، من‌وتو در ۳۱ ژانویه ۲۰۲۴ پخش ماهواره‌ای خود را متوقف کرد و فعالیتش را عمدتاً در شبکه‌های اجتماعی و بسترهای آنلاین ادامه داد. در سال ۲۰۲۵ نیز این برند بار دیگر با ساختار تازه و مدل حمایتی/اشتراکی فعال شد؛ وب‌سایت رسمی من‌وتو همچنان صفحه «حمایت مالی» دارد و مبالغی برای کمک یک‌باره یا ماهانه از مخاطبان پیشنهاد می‌کند.

از نظر حقوقی و شرکتی نیز وضعیت من‌وتو در سال‌های اخیر دستخوش تغییر شده است. شرکت Marjan Television Network Limited، که نام آن با من‌وتو گره خورده بود، در اسناد رسمی بریتانیا در وضعیت «Liquidation» ثبت شده و پرونده‌های Companies House نشان می‌دهد که در آوریل ۲۰۲۵ روند انحلال داوطلبانه و تعیین مدیران تصفیه برای آن ثبت شده است.

در کنار بحران مالی و ساختاری، من‌وتو در فوریه ۲۰۲۶ نیز با بحران امنیتی روبه‌رو شد. روزنامه The National گزارش داد که این شبکه فارسی‌زبان مستقر در بریتانیا، پس از هشدار پلیس ضدتروریسم بریتانیا درباره تهدید احتمالی منتسب به جمهوری اسلامی، ناچار به توقف پخش زنده از استودیوی لندن شده بود. در همان گزارش آمده بود که مالک ساختمان پس از دریافت هشدار امنیتی، دسترسی شبکه به محل را محدود کرده بود.

با این حال، منتقدان من‌وتو می‌گویند این شبکه طی سال‌های گذشته نه فقط یک رسانه سرگرمی یا خبری، بلکه بخشی از جنگ روایت‌ها در اپوزیسیون ایران بوده است. به باور آنان، من‌وتو در پوشش اخبار و تحلیل‌های سیاسی، گرایش آشکاری به جریان سلطنت‌طلب و به‌ویژه رضا پهلوی داشته و در بسیاری موارد، صدای بخش‌های دیگر اپوزیسیون را نادیده گرفته یا تضعیف کرده است. این نقدها به‌ویژه پس از حوادث سیاسی و جنگی اخیر، دوباره شدت گرفته است.

در تازه‌ترین اطلاعیه، من‌وتو تلاش کرده توقف دوباره خود را نتیجه فشارهای مالی، رسانه‌ای و سیاسی معرفی کند؛ اما برای بخشی از افکار عمومی منتقد، این تصمیم بیش از آنکه صرفاً یک تعطیلی رسانه‌ای باشد، نشانه فرسایش اعتبار و شکست مدل رسانه‌ای شبکه‌ای است که سال‌ها با ادعای استقلال فعالیت می‌کرد، اما همواره با پرسش‌هایی درباره منابع مالی، جهت‌گیری سیاسی و نقش آن در شکاف‌های اپوزیسیون روبه‌رو بود.

اکنون با اعلام توقف پخش از ماهواره و یوتیوب، من‌وتو بار دیگر در موقعیت «پایان» یا «بازسازی دوباره» قرار گرفته است؛ وضعیتی که پیش‌تر نیز تجربه کرده بود. تفاوت این بار آن است که بحران فقط مالی نیست، بلکه به اعتبار رسانه‌ای، اعتماد مخاطب، مدل تأمین بودجه و جایگاه سیاسی آن در فضای پرتنش اپوزیسیون ایران نیز گره خورده است.