گریه کن ای آسمان
تا دل سنگِ زمان نرم شود
تا صدای خاموشِ فریادها
در کوچههای خسته طنین انداز شود
گریه کن
برای دستهایی که خالی ماندند
برای چشمهایی که در انتظار خشک شدند
برای رویاهایی که زیر غبار فرو ریختند
گریه کن ای آسمان
شاید با اشک تو
زمین دوباره
آرام بگیرد
شورش محی