بخشی از گفت‌وگوی رضا پهلوی با خبرنگار برنامه Nieuwsuur هلند

خبرنگار Nieuwsuur: اگر بخواهید نقش رهبری را بر عهده بگیرید، آیا پیشینه خانوادگی‌تان برای شما مشکل‌ساز نخواهد شد؟

رضا پهلوی: نه، اصلاً.

خبرنگار Nieuwsuur: چرا؟

رضا پهلوی: زیرا میلیون‌ها ایرانی نام من، نام خانوادگی من و نام پدرم را فریاد زده‌اند؛ نامی که حتی بر دست برخی از کسانی که در رویدادهای هشتم و نهم ژانویه حضور داشتند، خالکوبی شده است.

می‌دانم کسانی هستند که ترجیح می‌دهند تسلیم روایتی شوند که تبلیغات دشمنان سرسخت من به آنان القا کرده است. اما واقعیت در خیابان‌های ایران چیز دیگری است.

من به میراث خود افتخار می‌کنم.

خبرنگار Nieuwsuur: به همه بخش‌های این میراث؟

رضا پهلوی: فکر می‌کنم پدرم در تاریخ ایران به‌عنوان یکی از بهترین رهبرانی ثبت خواهد شد که ایران تا به حال داشته است؛ رهبری که در شرایط دشوار دوران جنگ سرد عمل می‌کرد. البته نمی‌گویم همه چیز عالی بود.

خبرنگار Nieuwsuur: می‌توانید یک مورد مشخص را نام ببرید که آن را محکوم می‌کنید؟

رضا پهلوی: می‌گویم سرعت توسعه اقتصادی الزاماً با روند آزادسازی سیاسی هم‌گام نبود. نه به این معنا که چنین چیزی خواسته نمی‌شد، اما باید دوباره یادآوری کنم که ما درباره دهه‌های ۵۰، ۶۰ و ۷۰ میلادی صحبت می‌کنیم.

خبرنگار Nieuwsuur: اما شما از اقتصاد صحبت می‌کنید؛ نه از اعدام‌ها، نه از ساواک و نه از شکنجه.

رضا پهلوی: دوباره می‌گویم، شما را به کسانی ارجاع می‌دهم که درباره این موضوع نوشته‌اند.

خبرنگار Nieuwsuur: اما من از شما می‌پرسم.

رضا پهلوی: من شخصاً با مجازات اعدام مخالفم، اما تصمیم‌گیری در این‌باره بر عهده من نیست.

خبرنگار Nieuwsuur: اما متوجه هستید چرا این پرسش‌ها را مطرح می‌کنم؟ چون منتقدان شما تردید دارند که آیا واقعاً از حکومت استبدادی فاصله گرفته‌اید یا نه.

رضا پهلوی: البته که فاصله گرفته‌ام. موضع من کاملاً روشن است.